Ancient Greek
Edition urn:cts:greekLit:tlg0742.tlg007.local001
Hymni Anonymi, Aretalogia Sarapidis (P. Berol. 10525) 001
Not analysed yet
[. . . . . .] τ̣ων ὁ Σάραπίς ἐστι σωτήρ
[. . . . . .] ν̣ τῶι Λιβυκῶι φράσας ἀπέστ[η]
[. . . . . . .] . . . δ' ἔχομεν τ̣[οῦ] π̣ροσ̣ε[]
καὶ τοῦ τ̣[ὸ] δακτυλίδιν ἐπ̣ι̣κρατοῦν[τος.]
τοῦ χρησμοῦ δὲ τὸ τέρμα τοῦ πένη[τος·]
’ἀπὸ τῆς γὰρ αὔριον Λίβυς τις ἀνήρ
πάσχει νόσον ξένην δι' ἧς σ̣ε σώζω.’
οὗτος δ' ἦν ὁ Λίβυς ὃν ὁ θεὸς εἶπεν,
κοινὴν συναστρίαν ἔχων ἐκείν[ῳ.]
τῇ νυκτὶ παραφανεὶς ὁ θεὸς ἔλεξε·
’τῆς μοίρης ἀπέχεις, Θράσων, τὸ τέρμ[α,]
[ο]ὐ̣χ ὡς ἤθελε μοῖρα, παρὰ δὲ μοῖρα[ν,]
[τὰς] μοίρας γὰρ ἐγὼ μεταμφιάζω.
[ἀνέγει]ρε δ' αὔριον, μετὰ δὲ τετάρτην
[μέθυε] καὶ πρόπιε πολὺ παραμείν[ας]
[μηδὲν] γευσάμενος, μόνον δ' ἄκρατο[ν]
[χύτρ]α̣ς ἑξαδόχου, μετὰ δὲ τὸ πίνε[ιν]
[. . . . συ]ντυχίας βαλὼν κάθευ<δ>ε,
[κοιμώμε]νον δ' ἐγώ σ' ἀποθεραπεύσω.’
[. . . . . .] δε τουτ̣ονουπειρεν [ὅ]λως σ̣χῆ̣
[ὁ μὲν οὖ]ν ἀνίσταται λαβὼν [. .] πίνειν.
ὁ δὲ ν̣ῆ̣σ̣τ̣ι̣σ̣ ἀναμένει θεῶι κελευσθείς,
ὥρη̣ν λα[βὼν] ἐκεῖνος ἣν ἐτάχθη.
οὗτος δὲ μὴ σ̣τραφεὶς μένει κραταίως,
[πί]ν̣ει δ' οὗτος ἄκρατα καὶ μεθύει.
[. . . .] ουσαν δ' ὑπομένει . . . []
[πίπ]τ̣ει δ' οὗτος ἐκεῖ καρηβ[αρήσας.]