Ancient Greek
1.122.2
Iccus, Testimonia 1.122.2
Unproofread scanNot analysed yet
11. PLATO Phaedon p. 96 AB (Sokrates spricht) νέος ὢν θαυμαστῶς ὡς ἐπεθύμῃσα ταύτης τῆς σοφίας ἢν δὴ καλοῦσι περὶ φύσεως ἱστορίαν . . . σκοπῶν πρῶτον τὰ τοιαῦθ’ ἄρ’ ἐπειδὰν τὸ θερμὸν καὶ τὸ ψυχρὸν σηπεδὸνα τινὰ λάβῃ ὡς τινες ἔλεγον, τότε δὴ τὰ ζῷα συντρέφεται [Archelaos]; καὶ πότερον τὸ αἷμά ἐστιν ᾧ φρονοῦμεν [Empedokles] ἢ ὁ ἀὴρ [Anaximenes, Diogenes] ἢ τὸ πῦρ [Herakleitos]; ἢ τούτων μὲν οὐδέν, ὁ δ’ ἐγκέφαλός ἐστιν ὁ τὰς αἰσθήσεις παρέχων τοῦ ἀκούειν καὶ ὁρᾶν καὶ ὀσφραίνεσθαι, ἐκ τούτων δὲ γίγνοιτο μνήμη καὶ δόξα, ἐκ δὲ μνήμης καὶ δόξης λαβούσης τὸ ἡσμεῖν, κατὰ ταῦτα γίγνεσθαι ἐπιστήμην; vgl. A 5, Z. 13. Hipp. de morb. sacro 14 ὁκόσον δ’ ἂν ἀτερεμίσῃ ὁ ἐγκέφαλος χρόνον, τοσοῦτον καὶ φρονεῖ ἄνθρωπος. 17 διὸ φημι τὸν ἐγκέφαλον εἶναι τὸν ἐρμηνεύοντα τὴν ζῆνσιν. Arist. Anal. pr. B 19. 100ᵃ 3.