Ancient Greek
167.3
Joannes, Ἔκφρασις τοῦ κοσμικοῦ πίνακος 167.3
Unproofread scanNot analysed yet
Ὅτι, φησίν, ὁ διάβολος τῷ Χριστῷ προσκαλεσάμενος τὸ βάπτισμα ἠτήρη, καὶ πρὸς τοὺς ἁγίους ἀποστόλους ὁπλισάμενος· ἠχύνθη, διὰ θανάτου ζωὴν εὐράμενος αὐτοὺς θεασάμενος, καὶ ὡς δρὶς εἰς γῆν εἰλίσσεσθαι καὶ τὴν ἐαυτὴν κατεδίκασεν, τὰ γῆνα φρονήματα, τότε τὴν Ἐκκλησίαν πάλιν διώκειν ἤρξατο, τὴν τὸν ἄρρενα τοῦ Θεοῦ λαβὸν, τὸν ταῖς ἡδοναῖς ἀθελῶντα, τεκοῦσαν καὶ· τίκτουσαν· ἀλλ' ἐξ ἀρχῆς αὐτῇ ἡ πρὸς Θεὸν καὶ τὸν πλησίον ἀγάπη, [καὶ] ἡ ἀντιληπτικὴ τοῦ δι' ἡμᾶς σταυρωθέντος πρόνοια δέδεται· καὶ αἱ δύο Διαθῆκαι· δι' ὧν πάντως αἱ πτέρυγες τοῦ ἀετοῦ σημαίνονται· ὅπως ταύταις μετεωροποιηθῇ εἰς τὴν ἔρημον, πάσης διώρου ἡδονῆς πολιτείας τρέφεται· διὸ μὲν, ἐν δὲ τῷ Ἀντιχρίστου παρουσίᾳ μάλιστα· ὅν κρατεῖν τὸν ῥηθέντα χρόνον τῶν ἑπτὰ ἡμέρας ἐκτὸν πολλοὺς γέγραπται. Ἐν ᾧ καὶ οἱ κατὰ τὴν αἰσθητὴν ἔρημον ἐν ὄρεσι καὶ σπηλαίοις· κρυπτόμενοι, τοῦτον ἔσθ' ὅτε φεύγονται.