Ancient Greek
Book 4, lines 4.1.601-4.1.642
Manetho Astrologus, Apotelesmatica 4.1.601-642
Not analysed yet
ἢν δʼ ἐπὶ συνδέσμου Μήνη θέῃ Ἄρεος ἄντα
ἢ τετραγώνου ἐόντος, ἀνιηρῷ τότε φῶτες
οἴστρῳ ἐπ’ εἰδώλοις κενεοῖς νόον ἐπτοίηθεν.
εἰ δὲ Σεληναίης Πυρόεις καθυπέρτερος εἴη,
ἢ ὅγε δὺς ὑπʼ ἐκείνῃ ἔῃ, συνοχῇσιν ἔδησεν.
εὖτε δὲ καὶ Φαίνων Μήνῃ ἐπιμάρτυρος εἴη,
ὑστάτιον θανάτοιο βίῃ τέλος ἐξανύουσιν.
ἔξοχα δʼ αὖτε σινοῦσι βροτοὺς πληγῇσι σιδήρου
νούσοις ἱερῇσιν Ἄρει Μήνη συνιοῦσα
τέτρασιν ἐν κέντροισι καὶ ἀντιόωσʼ ἐπὶ κέντροις.
εἰ δέ τε καὶ Φαίνων ὀλοὴν ἀκτῖνα βάλῃσιν,
ἄχθεσιν ἢ λάεσσι δόμων τʼ ὀροφῇσιν ἔθλιψεν.
εἰ δέ τʼ ἀπʼ ἀκτίνων Ἄρεος φεύγουσα Σελήνη
Βαίνοντι κρυόεντι συνάπτοι δερκομένοιο
Στίλβοντος, δειναῖς νεύρων νούσοισι χαλέπτει.
ἀργαλέοις δὲ σίνεσσι βροτοὶ κάμνουσι, καὶ Ἄρης
ὁππότε δύνῃσιν, Μήνης σὺν τῷ κατιούσης
καὶ Κρόνου αἰπυτάτοιο γονῆς ὥρην ἐφέποντος.
εἰ δέ τε Μήνην μὲν Φαίνων, Τιτῆνα δὲ Θοῦρος
λεύσσειεν κατέναντʼ ἢ μαρτυρέοι τετράγωνος,
ὄσσοις ἀμφοτέροισι βροτῷ σίνος ἐκτελέουσιν.
εὖτ’ ἂν δʼ ὥρης μὲν Πυρόεις κατόπισθεν ἕπηται,
φῶτα δʼ ἄρʼ ἀλλήλοισι φαείνηται διάμετρα
ἢ τετράγωνα, σίνεσσι δυσαλθήτοις μογέουσιν,
ὡς καὶ ἐπεσβολίῃσι θεοὺς στοβέειν ἐπὶ νούσῳ.
ἀλλʼ εἰ μὲν Ζεὺς τοῖσι φίλος καὶ μάρτυρος εἴη,
κινδύνων ῥύεταί τε καὶ ἐκ καμάτων ἐσάωσεν·
ἀντία δὲ Ζηνὸς λεύσσων Κρόνος ἄλγεα τεύχει
ἕξειν δυσπονίην τε, σίνη δὲ χερείονα δῶκεν.
Τόσσα μὲν ἀμφὶ νόσων, ἐπὶ δʼ εἴκελα τοῖσι δύναιτʼ ἂν
φράζεσθαι μάλα πολλὰ νόῳ πεπνυμένος ἀνήρ·
λέξω δʼ αὖ μετέπειθʼ, ὡς ἐκ κτεάνων τεκαὶ ὄλβου
Αἶσα κακὴ κρυερὴν πενίην ἐπὶ φῶτας ἀγινεῖ.
κλήρων ἐξελάουσι βροτοὺς Φαίνων Πυρόεις τε,
ὃς μὲν πρόσθεν ἰὼν Ὑπερίονος, ὃς δέ τʼ ὄπισθεν.
ταῦτα δὲ καὶ μεσάτου ῥέζει κλίνας ἀπὸ κέντρου
ἀστήρ, οὗγε δόμος κεδνὸς τόδε κέντρον ἐτύχθη.
ναὶ μὴν καὶ Πυρόεις βεβαὼς ζώῳ βιότοιο
ἐξόπιθʼ ὡρονόμοιο πατρώια πάντʼ ἐκέδασσεν·
ἔξοχα δʼ εἴ κ’ αὐτῷ συνέῃ κερόεσσα Σελήνη.
τώς δʼ ἀστὴρ παρεὼν ῥέζει σφετέροιο κατʼ οἴκου,
ἐς λίβʼ ὅτ ἄν δυτικῷ κέντρῳ κατόπισθʼ ἐπιδύνῃ·