Ancient Greek
1.504.1
Nausiphanes, Testimonia 1.504.1
Unproofread scanNot analysed yet
βουλεύεσθαι [näml. οἱ ῥήτορες τοὺς πολλούς]. 23, 1 [p. 17] πάντα δυναμένου πείθειν καὶ περὶ ὧν αὐτοὶ προπεπεισμένοι δι’ αὐτῶν εἰσί, ληρομένου τοὺς πολλοὺς συνομολογήσαντας. Stil: 18, 3 [p. 27] θαυμαστὸν μὲν οὖν φυσιολόγου καὶ τὴν λαλιὰν ὡς συνεστῶσαν ἄκρως κατ’ εὐδοίαν τῶν ὠμηλημένων καὶ μεταφοραῖς ἐπὶ τὸ ἀγνοούμενον πρᾶγμα ἀριστα μετενηγμένων καὶ οὐ πλασματι κενῷ καὶ νόμῳ γεγονυίαν, ἀλλὰ τῇ τῶν πραγμάτων φύσει καὶ κατὰ τὴν συνήθειαν. Logik: 33, 7 [p. 46] ἐπεὶ καὶ τάχολογὸν καὶ τὸ ὁμολογούμενον ἐν τοῖς λόγοις ἐνορᾶν καὶ τινῶν ληφθέντων τί συμβαίνει, ληπτέον οὕτως ὑπὸ τὴν τῶν ὅλων διάγνωσιν, ἄλλως δ’ οὐ νομιστέον ἐγγίνεσθαι. 46, 8 [p. 47] πάντα γὰρ τὰ τοιαῦτα ἀπὸ τῆς φυσικῆς καὶ μετὰ λόγου τῶν τε ἀδήλων σταθμίσεως καὶ τῶν ὑπαρχόντων ἐπιλογιστικῆς θεωρίας ἄλλοκετ’, ἄλλως δ’ οὐδαμῶς, ὥστε καὶ ὧδαι γίνεσθαι καὶ οὐχ ἰδίαις τινῶν ἐμπειρίαις τὰ πράγμαθ’, ὡς φασιν, οὐχ εἰδότων. Unterschied von Philosophie und Rhetorik: 24, 9 [p. 36] καὶ μόνον δεῖν οἴομενος τῷ σχηματίσαι διαφέρειν σχεδὸν τὸν τε τοῦ σοφοῦ λόγον καὶ τὸν τοῦ πολιτικοῦ ῥήτορος, ὥσπερ δὴ ταῖς διανοίαισι μὲν οὐ διαφέροντας τοὺς τὴν ἀλήθειαν κατὰ φύσιν ἐγνωκότας τῶν πολιτικῶν ῥητόρων, σχήματι δὲ μόνον λόγων, καὶ ταῦτα πρὸς οὐδένα λόγον κατεσκευασμένων. Widerlegung: τί γὰρ ὁ συλλογισμὸς καὶ ἡ ἐπαγωγή δύνατ’, εἰ ταυτό τι σημαίνει τῷ ἐνθυμήματι καὶ παραδείγματι; 26, 1 [p. 38] (δεικνύει) χρήσιμον διαλογισμὸν ὄντα ἐκ τῶν φανερῶν ἀεὶ καὶ ὑπαρχόντων περὶ τῶν μελλόντων, καὶ τοὺς πραγματικωτάτους ἀεὶ τῶν προεστώτων εἴτε δημοκρατίας εἴτε μοναρχίας εἴθ’ ἥς δήποτε πολιτείας τοιούτῳ τρόπῳ διαλογισμοῦ χρωμένων. Katechese und Vortrag: 43, 1 [p. 43] ὁ γὰρ μαχραῶι λόγῳ καὶ συνειρομένῳ καλῶς χρώμενος ἀριστα χρηῖσεται καὶ τῷι διὰ ἐρωτήσεως καλουμένῳι, καὶ ὁ τούτῳι κάκεινῳι, ὅτι καὶ τὸ ἐπὶ τοῦ συνειρομένου γινώσκειν, μέχρι ὅσον τοῖς ἀκούουσι γνώριμον δεῖ ποιεῖν τὸ πίπτον ὑπὸ μίαν διάνοιαν ταυτό τί ἐστι τῷι δύνασθαι θεωρεῖν, μέχρι ὅσον προτεινῶν οὐτ’ ἂν ἐλλείποι τις οὐθ’ ὑπερβαίνοι τοῦ προάγοντος τὸν ἀποκρινόμενον ἐπὶ ὁμολογίαν ἀγνοουμένου πράγματος. Disposition: 31, 3 [p. 43] κατανευρηκὼς μόνος ἂν δύνατο κατὰ τῇικαῦτα διαιρῶν προτείνειν καθ’ ὅσα τὸ φήσαι καὶ ἀποφῆσαι μὴ περὶ τῶν φανερῶν ὅπη εἰσίν, ἀλλὰ περὶ τῶν ἀδήλων καὶ ἀδιαλήπτων, τοῖς μανθάνουσι προτατέον. Vgl. 30, 7 [p. 42] διαιρεῖν τὰ τοῦ λόγου καθ’ ἕκαστα μέχρι τοῦ ποιεῖν κεφαλαιώματα.