2.22 to 2.30

τὴν δὲ δοκιμὴν αὐτοῦ γινώσκετε ,ὅτι ὡς πατρὶ τέκνον σὺν ἐμοὶ ἐδούλευσεν εἰς τὸ εὐαγγέλιον . τοῦτον μὲν οὖν ἐλπίζω πέμψαι ὡς ἂν ἀφίδω τὰ περὶ ἐμὲ ἐξαυτῆς · πέποιθα δὲ ἐν κυρίῳ ὅτι καὶ αὐτὸς ταχέως ἐλεύσομαι . Ἀναγκαῖον δὲ ἡγησάμην Ἐπαφρόδιτον τὸν ἀδελφὸν καὶ συνεργὸν καὶ συστρατιώτην μου ,ὑμῶν δὲ ἀπόστολον καὶ λειτουργὸν τῆς χρείας μου ,πέμψαι πρὸς ὑμᾶς ,ἐπειδὴ ἐπιποθῶν ἦν πάντας ὑμᾶς ,καὶ ἀδημονῶν διότι ἠκούσατε ὅτι ἠσθένησεν . καὶ γὰρ ἠσθένησεν παραπλήσιον θανάτῳ · ἀλλὰ ὁ θεὸς ἠλέησεν αὐτόν ,οὐκ αὐτὸν δὲ μόνον ἀλλὰ καὶ ἐμέ ,ἵνα μὴ λύπην ἐπὶ λύπην σχῶ . σπουδαιοτέρως οὖν ἔπεμψα αὐτὸν ἵνα ἰδόντες αὐτὸν πάλιν χαρῆτε κἀγὼ ἀλυπότερος ὦ . προσδέχεσθε οὖν αὐτὸν ἐν κυρίῳ μετὰ πάσης χαρᾶς ,καὶ τοὺς τοιούτους ἐντίμους ἔχετε ,ὅτι διὰ τὸ ἔργον Χριστοῦ μέχρι θανάτου ἤγγισεν ,παραβολευσάμενος τῇ ψυχῇ ἵνα ἀναπληρώσῃ τὸ ὑμῶν ὑστέρημα τῆς πρός με λειτουργίας .