12.35 to 12.50

Ἔστωσαν ὑμῶν αἱ ὀσφύες περιεζωσμέναι καὶ οἱ λύχνοι καιόμενοι ,καὶ ὑμεῖς ὅμοιοι ἀνθρώποις προσδεχομένοις τὸν κύριον ἑαυτῶν πότε ἀναλύσῃ ἐκ τῶν γάμων ,ἵνα ἐλθόντος καὶ κρούσαντος εὐθέως ἀνοίξωσιν αὐτῷ . μακάριοι οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι ,οὓς ἐλθὼν ὁ κύριος εὑρήσει γρηγοροῦντας · ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι περιζώσεται καὶ ἀνακλινεῖ αὐτοὺς καὶ παρελθὼν διακονήσει αὐτοῖς . κἂν ἐν τῇ δευτέρᾳ κἂν ἐν τῇ τρίτῃ φυλακῇ ἔλθῃ καὶ εὕρῃ οὕτως ,μακάριοί εἰσιν ἐκεῖνοι . Τοῦτο δὲ γινώσκετε ὅτι εἰ ᾔδει ὁ οἰκοδεσπότης ποίᾳ ὥρᾳ ὁ κλέπτης ἔρχεται ,οὐκ ἂν ἀφῆκεν διορυχθῆναι τὸν οἶκον αὐτοῦ . καὶ ὑμεῖς γίνεσθε ἕτοιμοι ,ὅτι ᾗ ὥρᾳ οὐ δοκεῖτε ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεται . Εἶπεν δὲ ὁ Πέτρος · Κύριε ,πρὸς ἡμᾶς τὴν παραβολὴν ταύτην λέγεις ἢ καὶ πρὸς πάντας ; καὶ εἶπεν ὁ κύριος · Τίς ἄρα ἐστὶν ὁ πιστὸς οἰκονόμος ,ὁ φρόνιμος ,ὃν καταστήσει ὁ κύριος ἐπὶ τῆς θεραπείας αὐτοῦ τοῦ διδόναι ἐν καιρῷ τὸ σιτομέτριον ; μακάριος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος ,ὃν ἐλθὼν ὁ κύριος αὐτοῦ εὑρήσει ποιοῦντα οὕτως · ἀληθῶς λέγω ὑμῖν ὅτι ἐπὶ πᾶσιν τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτοῦ καταστήσει αὐτόν . ἐὰν δὲ εἴπῃ ὁ δοῦλος ἐκεῖνος ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ · Χρονίζει ὁ κύριός μου ἔρχεσθαι ,καὶ ἄρξηται τύπτειν τοὺς παῖδας καὶ τὰς παιδίσκας ,ἐσθίειν τε καὶ πίνειν καὶ μεθύσκεσθαι ,ἥξει ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου ἐν ἡμέρᾳ ᾗ οὐ προσδοκᾷ καὶ ἐν ὥρᾳ ᾗ οὐ γινώσκει ,καὶ διχοτομήσει αὐτὸν καὶ τὸ μέρος αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀπίστων θήσει . ἐκεῖνος δὲ ὁ δοῦλος ὁ γνοὺς τὸ θέλημα τοῦ κυρίου αὐτοῦ καὶ μὴ ἑτοιμάσας ἢ ποιήσας πρὸς τὸ θέλημα αὐτοῦ δαρήσεται πολλάς · ὁ δὲ μὴ γνοὺς ποιήσας δὲ ἄξια πληγῶν δαρήσεται ὀλίγας . παντὶ δὲ ᾧ ἐδόθη πολύ ,πολὺ ζητηθήσεται παρ’ αὐτοῦ ,καὶ ᾧ παρέθεντο πολύ ,περισσότερον αἰτήσουσιν αὐτόν . Πῦρ ἦλθον βαλεῖν ἐπὶ τὴν γῆν ,καὶ τί θέλω εἰ ἤδη ἀνήφθη ; βάπτισμα δὲ ἔχω βαπτισθῆναι ,καὶ πῶς συνέχομαι ἕως ὅτου τελεσθῇ .