20.1 to 20.18

Καὶ ἐγένετο ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν διδάσκοντος αὐτοῦ τὸν λαὸν ἐν τῷ ἱερῷ καὶ εὐαγγελιζομένου ἐπέστησαν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς σὺν τοῖς πρεσβυτέροις ,καὶ εἶπαν λέγοντες πρὸς αὐτόν · Εἰπὸν ἡμῖν ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς ,ἢ τίς ἐστιν ὁ δούς σοι τὴν ἐξουσίαν ταύτην ; ἀποκριθεὶς δὲ εἶπεν πρὸς αὐτούς · Ἐρωτήσω ὑμᾶς κἀγὼ λόγον ,καὶ εἴπατέ μοι · Τὸ βάπτισμα Ἰωάννου ἐξ οὐρανοῦ ἦν ἢ ἐξ ἀνθρώπων ; οἱ δὲ συνελογίσαντο πρὸς ἑαυτοὺς λέγοντες ὅτι Ἐὰν εἴπωμεν · Ἐξ οὐρανοῦ ,ἐρεῖ · Διὰ τί οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ ; ἐὰν δὲ εἴπωμεν · Ἐξ ἀνθρώπων ,ὁ λαὸς ἅπας καταλιθάσει ἡμᾶς ,πεπεισμένος γάρ ἐστιν Ἰωάννην προφήτην εἶναι · καὶ ἀπεκρίθησαν μὴ εἰδέναι πόθεν . καὶ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς · Οὐδὲ ἐγὼ λέγω ὑμῖν ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ . Ἤρξατο δὲ πρὸς τὸν λαὸν λέγειν τὴν παραβολὴν ταύτην · Ἄνθρωπος ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα ,καὶ ἐξέδετο αὐτὸν γεωργοῖς ,καὶ ἀπεδήμησεν χρόνους ἱκανούς . καὶ καιρῷ ἀπέστειλεν πρὸς τοὺς γεωργοὺς δοῦλον ,ἵνα ἀπὸ τοῦ καρποῦ τοῦ ἀμπελῶνος δώσουσιν αὐτῷ · οἱ δὲ γεωργοὶ ἐξαπέστειλαν αὐτὸν δείραντες κενόν . καὶ προσέθετο ἕτερον πέμψαι δοῦλον · οἱ δὲ κἀκεῖνον δείραντες καὶ ἀτιμάσαντες ἐξαπέστειλαν κενόν . καὶ προσέθετο τρίτον πέμψαι · οἱ δὲ καὶ τοῦτον τραυματίσαντες ἐξέβαλον . εἶπεν δὲ ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος · Τί ποιήσω ; πέμψω τὸν υἱόν μου τὸν ἀγαπητόν · ἴσως τοῦτον ἐντραπήσονται . ἰδόντες δὲ αὐτὸν οἱ γεωργοὶ διελογίζοντο πρὸς ἀλλήλους λέγοντες · Οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος · ἀποκτείνωμεν αὐτόν ,ἵνα ἡμῶν γένηται ἡ κληρονομία · καὶ ἐκβαλόντες αὐτὸν ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος ἀπέκτειναν . τί οὖν ποιήσει αὐτοῖς ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος ; ἐλεύσεται καὶ ἀπολέσει τοὺς γεωργοὺς τούτους ,καὶ δώσει τὸν ἀμπελῶνα ἄλλοις . ἀκούσαντες δὲ εἶπαν · Μὴ γένοιτο . ὁ δὲ ἐμβλέψας αὐτοῖς εἶπεν · Τί οὖν ἐστιν τὸ γεγραμμένον τοῦτο · Λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες ,οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας ; πᾶς ὁ πεσὼν ἐπ’ ἐκεῖνον τὸν λίθον συνθλασθήσεται · ἐφ’ ὃν δ’ ἂν πέσῃ ,λικμήσει αὐτόν .