19.39 to 19.48

καί τινες τῶν Φαρισαίων ἀπὸ τοῦ ὄχλου εἶπαν πρὸς αὐτόν · Διδάσκαλε ,ἐπιτίμησον τοῖς μαθηταῖς σου . καὶ ἀποκριθεὶς εἶπεν · Λέγω ὑμῖν ,ὅτι ἐὰν οὗτοι σιωπήσουσιν ,οἱ λίθοι κράξουσιν . Καὶ ὡς ἤγγισεν ,ἰδὼν τὴν πόλιν ἔκλαυσεν ἐπ’ αὐτήν ,λέγων ὅτι Εἰ ἔγνως ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ καὶ σὺ τὰ πρὸς εἰρήνην . νῦν δὲ ἐκρύβη ἀπὸ ὀφθαλμῶν σου . ὅτι ἥξουσιν ἡμέραι ἐπὶ σὲ καὶ παρεμβαλοῦσιν οἱ ἐχθροί σου χάρακά σοι καὶ περικυκλώσουσίν σε καὶ συνέξουσίν σε πάντοθεν ,καὶ ἐδαφιοῦσίν σε καὶ τὰ τέκνα σου ἐν σοί ,καὶ οὐκ ἀφήσουσιν λίθον ἐπὶ λίθον ἐν σοί ,ἀνθ’ ὧν οὐκ ἔγνως τὸν καιρὸν τῆς ἐπισκοπῆς σου . Καὶ εἰσελθὼν εἰς τὸ ἱερὸν ἤρξατο ἐκβάλλειν τοὺς πωλοῦντας ,λέγων αὐτοῖς · Γέγραπται · Καὶ ἔσται ὁ οἶκός μου οἶκος προσευχῆς ,ὑμεῖς δὲ αὐτὸν ἐποιήσατε σπήλαιον λῃστῶν . Καὶ ἦν διδάσκων τὸ καθ’ ἡμέραν ἐν τῷ ἱερῷ · οἱ δὲ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς ἐζήτουν αὐτὸν ἀπολέσαι καὶ οἱ πρῶτοι τοῦ λαοῦ ,καὶ οὐχ εὕρισκον τὸ τί ποιήσωσιν ,ὁ λαὸς γὰρ ἅπας ἐξεκρέματο αὐτοῦ ἀκούων .