12.18 to 12.33

Καὶ ἔρχονται Σαδδουκαῖοι πρὸς αὐτόν ,οἵτινες λέγουσιν ἀνάστασιν μὴ εἶναι ,καὶ ἐπηρώτων αὐτὸν λέγοντες · Διδάσκαλε ,Μωϋσῆς ἔγραψεν ἡμῖν ὅτι ἐάν τινος ἀδελφὸς ἀποθάνῃ καὶ καταλίπῃ γυναῖκα καὶ μὴ ἀφῇ τέκνον ,ἵνα λάβῃ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ τὴν γυναῖκα καὶ ἐξαναστήσῃ σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ . ἑπτὰ ἀδελφοὶ ἦσαν · καὶ ὁ πρῶτος ἔλαβεν γυναῖκα ,καὶ ἀποθνῄσκων οὐκ ἀφῆκεν σπέρμα · καὶ ὁ δεύτερος ἔλαβεν αὐτήν ,καὶ ἀπέθανεν μὴ καταλιπὼν σπέρμα ,καὶ ὁ τρίτος ὡσαύτως · καὶ οἱ ἑπτὰ οὐκ ἀφῆκαν σπέρμα · ἔσχατον πάντων καὶ ἡ γυνὴ ἀπέθανεν . ἐν τῇ ἀναστάσει ὅταν ἀναστῶσιν τίνος αὐτῶν ἔσται γυνή ; οἱ γὰρ ἑπτὰ ἔσχον αὐτὴν γυναῖκα . Ἔφη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς · Οὐ διὰ τοῦτο πλανᾶσθε μὴ εἰδότες τὰς γραφὰς μηδὲ τὴν δύναμιν τοῦ θεοῦ ; ὅταν γὰρ ἐκ νεκρῶν ἀναστῶσιν ,οὔτε γαμοῦσιν οὔτε γαμίζονται ,ἀλλ’ εἰσὶν ὡς ἄγγελοι ἐν τοῖς οὐρανοῖς · περὶ δὲ τῶν νεκρῶν ὅτι ἐγείρονται οὐκ ἀνέγνωτε ἐν τῇ βίβλῳ Μωϋσέως ἐπὶ τοῦ βάτου πῶς εἶπεν αὐτῷ ὁ θεὸς λέγων · Ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ ὁ θεὸς Ἰσαὰκ καὶ ὁ θεὸς Ἰακώβ ; οὐκ ἔστιν θεὸς νεκρῶν ἀλλὰ ζώντων · πολὺ πλανᾶσθε . Καὶ προσελθὼν εἷς τῶν γραμματέων ἀκούσας αὐτῶν συζητούντων ,ἰδὼν ὅτι καλῶς ἀπεκρίθη αὐτοῖς ,ἐπηρώτησεν αὐτόν · Ποία ἐστὶν ἐντολὴ πρώτη πάντων ; ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς ὅτι Πρώτη ἐστίν · Ἄκουε ,Ἰσραήλ ,κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν κύριος εἷς ἐστιν ,καὶ ἀγαπήσεις κύριον τὸν θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου . δευτέρα αὕτη · Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν . μείζων τούτων ἄλλη ἐντολὴ οὐκ ἔστιν . καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ γραμματεύς · Καλῶς ,διδάσκαλε ,ἐπ’ ἀληθείας εἶπες ὅτι εἷς ἐστιν καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος πλὴν αὐτοῦ · καὶ τὸ ἀγαπᾶν αὐτὸν ἐξ ὅλης τῆς καρδίας καὶ ἐξ ὅλης τῆς συνέσεως καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος καὶ τὸ ἀγαπᾶν τὸν πλησίον ὡς ἑαυτὸν περισσότερόν ἐστιν πάντων τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ θυσιῶν .