ΚΕΦ. ΙΕ΄.

Στίχ. κε΄. Ἐκεῖ ἔθετο αὐτῷ ὁ Θεὸς δικαώματα καὶ κρίσεις, καὶ ἐκεῖ αὐτὸν ἐπείραζε. Ἐπʼ ὠφελείᾳ πειράζει ὁ Θεός. Ἀπείραστος γάρ κακῶν. Ἀλλὰ διὰ τοῦτο πειράζει, ἵνα ἐὰν ὑπακούσωσιν αὐτῷ, τύχωσιν ἀγαθῶν, καὶ ἀπαλλα γῶσι κακῶν.