Ancient Greek · ~7 min
1 to 10
Origen, Selecta in Psalmos [Dub.] 1-92-10
Not analysed yet
Ἀπόδος ἀνταπόδοσιν ὑπερηφάνοις, κ. τ. ἑ. Ὑπερηφανία ἐστὶ καταφρόνησις κλήσεως ἀγαθῆς. Τὸν λαόν σου, Κύριε, ἐταπείνωσαν, κ. τ. ἑ. Ὅν ἀγαπᾷ Κύριος, παιδεύει, »φησὶν ὁ Ἀπόστολος· εἰ δὲ ὃν παιδεύει, μακαρίζει, πᾶς ὁ παιδευόμεος ὑπʼ αὐτοῦ ἀπαθὴς γενήσεται· τοῦτον γὰρ ἀγαπᾷ Κύριος· παιδεία γάρ ἐστι μετριοπάθεια παθῶν. Τοῦ πραῦναι αὐτὸν ἀφʼ ἡμερῶν πονηρῶν, κ. τ. ἑ. Ἡμέρας πονηρὰς τὰς ἡμέρας τῆς κρίσεως λέγει, ἐν αἷς ὁ παιδευόμενος ὑπʼ αὐτοῦ, καθαρὸς γνόμενος ἀπὸ παθῶν, ἀπολαύσει τῆς γνώσεως, ἀτάραχος διαμένων. Ἕως οὐ ὀρυγῇ τῷ ὰμαρτωλῷ βόθρος, κ. τ. ἑ. βόθ ρον τὴν γέενναν ὠνόμασεν. Ἔως οὗ δικαιοσύνη ἐπιστρέψει εἰς κρίσιν, κ. τ. ἑ. Ἔως οὗ ὁ Χριστὸς κρινεῖ τὴν οἰκουμένην· αὐτὸς γὰρ «ἡμῖν ἐγενήθη σοφία ἀπὸ Θεοῦ, δικαιοσύνη τε καὶ ἁγιασμὸς καὶ ἀπολύτρωσις, »καὶ «τὴν αρίσιν δὲ πᾶσαν αὐτῷ δέδωκεν ὁ Πατήρ. »Τὸ ἔλεός σου, Κύριε, ἐβοήθει μοι, κ. τ. ἑ. Ἐναῦθα τὸ ἔλεος τοῦ Χριστοῦ τὴν πρόνοιαν αὐτοῦ σημαίνει, διʼ ἣν ἄνθρωπος βοηθεῖται, ἤτοι ἐγκαταλείπεται. Ἀλλὰ βοηθεῖται μὲν ἐνεργούσης αὐτῆς ὁ άνθρωπος, ἐγκαταλείπεται δὲ ὑποχωρησάσης αὐτῆς. Αἱ παρακλήσεις σου εὔφραναν τὴν ψυχήν υ, κ. τ. ἑ. Παράκλησίς ἐστιν ἀνάκτησις ψυχῆ; ὰπὸ πόνων. Μὴ συμπροσέσιαι σοι θρόνος ἀνομίας κ. τ. ἑ. θρόνον ἀνομίας ὠνόμασε τὸν διάβολον, ἐπειδὴ καὶ ρόνος δικαιοσύνης ἐστὶν ὁ Χριστὸς, ὅστις ἀντίκειται ῷ διαβόλῳ. Καὶ κατὰ τὴν πονηρίαν αὐτῶν ἀφανιε αὐτοὺς συνην αὐτοῦ, κ. τ. ὲ. «Δικαιοσύνη γὰρ Θεοῦ ἐν αὐτῷ ἀποκαλύπτεται ἐκ πίστεως εἰς πίστιν. »Ποταμοὶ κροτήσουσι χειρὶ ἐπὶ τό αὐτὸ, κ. τ. ἐ Εἰ τὰ χαρίσματα τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου ποταμοὶ λέγονται κατὰ τό· «Ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος, »καλῶς οἱ μεθέξοντες τούτων τῶν ποταμῶν καὶ αὐτοὶ ποταμοὶ λέγονται. Σημειωτέον δὲ καὶ τὸ «ἐπὶ τὸ αὐτὸ »εἶναι τοὺς ποταμοὺς, ἵνα τὸ αὐτὸ λέγωσι πάντες, καὶ μὴ ᾖ ἐν αὐτοῖς σχίσματα.