Ancient Greek
1.127.9
Parmenides, Testimonia 1.127.9
Unproofread scanNot analysed yet
44. —VIII 48 (Pythagoras) ἀλλὰ μὴν καὶ τὸν οὐρανὸν πρῶτον ὀνομάσαι κόσμον καὶ τὴν γῆν ἰσορρογῆλην, ὡς δὲ Θεόφραστος [Phys. Op. 17] Παρμενίδην, ὡς δὲ Ζήνων Ἡσίοδον. Vgl. A 1 S. 105, 32. Αἵτ. III 15,7 (D. 380), Π. ,Δημόκριτος διὰ τὸ πανταχόθεν ἴσον ἀφεστῶσαν μένειν ἐπὶ τῆς ἰσορροπίας οὐκ ἔχουσαν αἰτίαν δι’ ἣν δεῦρο μᾶλλον ἢ ἐκεῖσε ῥέμειν ἄν· διὰ τοῦτο μόνον μὲν κραδαίνεσθαι, μὴ κινεῖσθαι δέ. ΑΝΑΤΟΛ. p. 30 Heib). πρὸς τούτους ἔλεγον περὶ τὸ μέσον τῶν τεσσάρων στοιχείων κεῖσθαι τινα ἐναδικὸν διάπυρον κύβον, οὐ τὴν μεσότητα τῆς θέσεως καὶ Ὀμηρον εἰδέναι λέγοντα ‘τόσσον ἐνερθ’ Ἄϊδος ὅσον οὐρανὸς ἐστ’ ἀπὸ γαίης [Θ 16]. εὐκασί δὲ κατὰ γε τοῦτο κατηκολουθηκέναι τοῖς Πυθαγορικοῖς οἱ τε περὶ Εὐπέδοκλέα καὶ Παρμενίδην καὶ σχεδὸν οἱ πλεῖστοι τῶν πάλαι σοφῶν, φάμενοι