Ancient Greek
1.136.5 to 1.138.16
Parmenides, Testimonia 1.136.5-1.138.16
Unproofread scanNot analysed yet
αὐτὰρ ἀκίνητον μεγάλων ἐν πείρασι δεσμῶν ἔστιν ἀναρχον ἄπαυστον, ἐπεὶ γένεσις καὶ ὄλεθρος τῆλε μᾶλ᾽ ἐπλάχθησαν, ἀπώσε δὲ πίστις ἀληθής. ταυτόν τ᾽ ἐν ταυτῶι τε μένον καθ᾽ ἑαυτὸ τε κεῖται 30 χούτως ἐμπεδον αὐθι μένει· κρατερὴ γὰρ Ἀνάγκη τῇ μᾶλλον τῇ δ’ ἧσσον, ἐπεὶ πᾶν ἐστιν ἄσυλον· οἱ γὰρ πάντοθεν ἴσον. ὁμῶς ἐν πείρασι κύρει. ἐν τῷ σοι παῦω πιστὸν λόγον ἢδὲ νόημα ἀμφὶς ἀληθείης· · δόξας δ’ ἀπὸ τοῦδε βροτείας μάνθανε κόσμον ἐμῶν ἐπέων ἀπατηλὸν ἀκούων, μορφὰς γὰρ κατέθεντο δύο γνῶμας ὀνοάζειν, τῶν μίαν οὐ χρεῶν ἐστιν (ἐν ᾧ πεπλανημένοι εἰσίν)· τάντια δ’ ἐκρίναντο δέμας καὶ σῆματ’ ἔθεντο χωρὶς ἀπ’ ἀλλήλων, τῇ μὲν φλογοὺς αἰθέριον πῦρ, γίγνεσθαι τε καὶ ὀλλυσθαι, εἶναι τε καὶ οὐχί, ἐπίων ἐμφέρεταί τι ῥησειδίων ὡς αὐτοῦ Παρμενίδου ἔχον οὕτως· ἐπὶ τῷιδέ ἐστι τὸ ἀραιὸν καὶ τὸ θερμὸν καὶ τὸ φῶς καὶ τὸ μαλακὸν καὶ τὸ κοῦφρον, ἐπὶ δὲ τῷι πυκνῷι ὠνόμασται τὸ ψυχρόν καὶ τὸ ζόφος καὶ σκληρὸν καὶ βαρύ· ταῦτα γὰρ ἀπεκρίθη ἑκάτερος ἑκάτερα. καὶ τόπον ἀλλάσσειν διὰ τε χροᾶ φανὸν ἀμείβειν. αὐτὰρ ἐπεὶ πείρας πύματον, τετελεσμένον ἐστὶ πάντοθεν, εὐκύκλου σφαίρης ἐναλίγκιον ὀγκωι, μεσσοθεν ἰσοπαλὲς πάντη· τὸ γὰρ οὔτε τι μείζον οὔτε τι βαιότερον πελέναι χρεόν ἐστι τῇ ἢ τῇ. οὔτε γὰρ οὐ τεον ἐστι, τὸ κεν παύοι μιν ἰκνεῖσθαι εἰς ὁμόν, οὐτ’ ἐδὸν ἐστιν ὅπως εἴη κεν ἐόντος ἥπιον ὄν, μέγ’ [ἀραιόν] ἑλαφρόν, ἑωυτῷ πάντοσε τωυτόν, πᾶν πλέον ἑστιν ὁμοῦ φάεος καὶ νυκτὸς ἀφάντου ἴσων ἀμφοτέρων. ἐπεὶ οὐδετέρωι μέτα μηδέν. ἐπὶ τὴν ἀληθῆ μάθησιν [Christi] ὁ βουλόμενος ἀκούετω μὲν Παρμενίδου τοῦ Parmenides] ὅς γε καὶ διάκοσμον πεποίηται καὶ στοιχεῖα μιγνὺς τὸ λαμπρὸν καὶ σκοτεινὸν ἐκ τούτων τὰ φαινόμενα πάντα καὶ διὰ τούτων ἀποτελεῖ· καὶ γὰρ περὶ τῆς εἵρῃκε πολλά καὶ περὶ οὐρανοῦ καὶ ἡλίου καὶ σελήνης καὶ ἀστρων καὶ γένεσιν ἀνθρώπων ἀφήρηται· καὶ οὐδὲν ἀρρητον, ὡς ἄνθρω ἀρχαῖος ἐν φυσιολογίαι καὶ