Ancient Greek
1.139.29 to 1.141.3
Parmenides, Testimonia 1.139.29-1.141.3
Unproofread scanNot analysed yet
ἐν τῇ κοσμογονίᾳ γράφων ᾿πρώτιστον -πάντων᾿. SIMPL. phys. 39, 18 nach πειρατ² ἔχειν ἀστρων. 30 fr. 12, 3) ταύτην καὶ θεῶν αἰτίαν εἶναι φησι λέγων ᾿πρώτιστον -πάντων᾿ ἀρξασθᾶί φησι λέγειν· πῶς γαῖα καὶ ἥλιος ἤδ᾽ σελήνη αἰθὴρ τέ ξυνὸς γάλα τ᾽ οὐράνιον καὶ ὀλυμπος ἔσχατος ἤδ᾽ ἀστρων θερμὸν μένος ὠρμήθησαν γίγνεσθαι. κτὲ. καὶ τὰς ψυχὰς πέμπειν ποτὲ μὲν ἐκ τοῦ ἐμφανοῦς εἰς τὸ ἀεῖδές, ποτὲ δὲ ἀνάπαλιν φησιν. πρώτιστον μὲν Ἔρωτα θεῶν μητίσατο πάντων. 14. [143 K. ,140 St.] PLUT. Colot. 15 p. 1116 A οὐδὲ γὰρ ὁ πῦρ μὴ λέγων εἶναι τὸν πεπυρωμένον σίδηρον ἢ τὴν σελήνην ἥλιον, ἀλλὰ κατὰ Παρμενίδην νυκτιφαὲς περὶ γαῖαν ἀλῶμενον ἀλλότριον φῶς ἀναιρεῖ σιδήρου χρείαν ἢ σελήνης φύσιν. 15. [144 K. ,141 St.] PLUT. de fac. lun. 16, 6 p. 929 A τῶν ἐν οὐρανῷ τοσούτων τὸ πλῆθος ὄντων μόνῃ φωτὸς ἀλλοτρίου δεομένη περιέσει [Μοιρὰ] κατὰ Π. αἰεὶ παπταίνουσα πρὸς αὐγὰς ἡλίου 16. [145—148 K. ,149—152 St.] ARIST. Metaph. Γ 5. 1009b 21 vgl. A 46 ὡς γὰρ ἕκαστος ἔχει κράσιν μελῶν πολυπλάγκτων, τῶς νοὸς ἀνθρώποισι παριστᾶται· τὸ γὰρ αὐτὸ ἔστιν ὅπερ φρονεῖ μελῶν φύσις ἀνθρώποισιν καὶ πᾶσιν καὶ παντί· τὸ γὰρ πλέον ἐστὶ νόημα. 17. [149 K. ,142 St.] GALEN. in Epid. VI 48 [XVII A 1002 K.] τὸ μέντοι ἄρρεν ἐν τῷ δεξιῷ μέρει τῆς μητρὸς κῦσκεσθαι καὶ ἄλλοι τῶν παλαιοτάτων ἀνδρῶν εἴρηκασιν. ὁ μὲν γὰρ Π. οὕτως ἔφη· δεξίτεροισιν μὲν κούρους, λαιοῖσι δὲ κόρας κοίλη, πηλώδης· ἡ δ' ἥγήσασθαι ἀρίστη ἄλσος ἐς ἱμερόεν πολυτιμήτου Ἀφροδίτης. 21. AET. II 30,4 (D. 361b 24) περὶ ἐμφάσεως σελήνης, διὰ τί γεῦδης φαίνεται . . . Π. διὰ τὸ παρανευίχθαι τῷι περὶ αὐτὴν πυρώδει τὸ Ζοφῦδες· ὧθεν 22. SUIDAS s. v. ὡς: λίαν. Παρμενίδης· ὀαυμασίως ὡς δυσανάπειστον' =23. -s. v. μακάρων νήσοι: ἡ ἀκρόπολις τῶν ἐν Βοιωτίαι Θηβῶν τὸ παλαιόν, ὡς Παρμενίδης. Fiorillo Ἀρμενίδας. αἰσθητῶν διακόσμησιν ἐπίγραφε πάλιν· οὕτω τοι κατὰ δόξαν ἔφυ τάδε καὶ νυν ἔασι καὶ μετέπειτ' ἀπὸ τοῦδε τελευτήσουσι τραφέντα· τοῖς δ' ὀνομ' ἄνθρωποι κατέθεντ' ἐπίσημον ἑκάστῳι.