Ancient Greek
2.64.3
Parmenides, Testimonia 2.64.3
Unproofread scanNot analysed yet
Ἀναξιμένης Εὐνυστάτου Μιλήσιος, ἤκουσεν Ἀναξιμάνδρου, ἔνιοι δὲ καὶ Παρμενίδου φασιν ἀκούσαι αὐτόν [cf. ad A 1, 1]. καὶ περὶ τῶν φυσικῶν ὅσοι τινὰ μνειαν πεποίηται πρῶτον Ἐμπεδοκλέα καὶ Παρμενίδην τὸν Ἐλεάτην προφερόμενοι τυγχάνουσιν (scil. ut Italiam floruisse philosophiae laude a Pythagora demonstratur). PROCLUS in Parm. I p. 619, 4 (Cous. Par. 1864) ταύτης δ’ οὖν ὅπερ εἴπομεν τῆς ἱορτῆς οὖσης ἀφίκοντο Παρμενίδης καὶ Ζήνων Ἀθήναζε, διδάσκαλος μὲν ὁ Π. ὧν μαθητὴς δ’ ὁ Ζήνων, Ἐλεάται δ’ ἄμφω καὶ οὐ τοῦτο μόνον, ἀλλὰ καὶ τοῦ Πυθαγορικοῦ διδασκαλίου μεταλαβόντες, καθάπερ πού καὶ Νικόμαχος [sic CD et Gogava: ceteri Καλλίμαχος]. VITAE Pythagorae Pho- tiana c. 249 p. 439* 36 Ζήνωνα καὶ Παρμενίδην τοὺς Ἐλεάτας· καὶ οὗτοι δὲ τῆς Πυθαγόρου ἦσαν διατριβῆς.