Ancient Greek
2.71.7 to 2.72.5
Parmenides, Testimonia 2.71.7-2.72.5
Unproofread scanNot analysed yet
53. AET. V 7, 2 [D. 419] post Empedoclem Π. ἀντιστρόφως· τὰ μὲν πρὸς ταῖς ἀρχοῖς ἄρρενα βλαστῆσαι (τοῦ γὰρ πυκνοῦ μετέχειν πλείονος), τὰ δὲ πρὸς ταῖς μεσημβρίαις θῆλεα παρὰ τὴν ἀραιότητα. §4 [D. 420] Ἀναξαγόρας Π. τὰ μὲν ἐκ τῶν δεξιῶν [sc. σπέρματα] καταβάλλεσθαι εἰς τὰ δεξιὰ μέρη τῆς μήτρας τα δ' ἐκ τῶν ἀριστερῶν εἰς τὰ ἀριστερὰ γίνεσθαι ἤθελε. cf. ARIST. de gen. anim. σπέρμασιν εἶναι ταύτην τὴν ἐναντίωσιν φυσιολόγῳ· γίνεσθαι τε γὰρ ἐκ τοῦ ὁ τὸν τόπον καὶ εἶναι τὸ μὲν ἄρρεν ἐκ ρῶν, καὶ τῆς ὑστέρης τὰ μὲν ἄρρενα ἐκ ἀριστεροῖς. CENSORIN. 5, 2 igitur semen non constat. Parmenides enim tum ex de να ἐν τοῖς δεξίοις εἶναι τὰ δὲ θήλεα ἐν τοῖς ὅταν μὲν ἀπὸ τοῦ δεξίου μέρους τῆς μήτράσιν, ὅταν δὲ ἀπὸ τοῦ ἀριστεροῦ, ταῖς ΟΥ ΠΕΡΙ ΦΥΣΕΩΣ. δὲ τοῦ ἀσθενεῖς ἔχοντος ὑπολήψεως, τὸν δ' των, ἐπέθετο κριτήριον, ἀποστάς καὶ τῆς νος γοῦν τοῦ Περί φύσεως γράφει τὸν τρόν φησιν αὐτὸν φέρειν τὰς ἀλόγους τῆς ψυχῆς ἐ τὴν πολύφημον ὁδὸν τοῦ δαίμονος ΠΑΡΜΕΝΙΛΟΥ λόγον θεωρίαν, ὀξλόγος προπόμπων δαίμονος ψῶν (2, 3), κοῦρας δ' αὐτοῦ προάγειν τὰς 1—30. 53—58 SEXT. VII 111 sqq. ὁ μὲν δοξαστοῦ λόγου κατέγνω, φημὶ δὲ τὸ ἐπιστημονικόν, τοιούτοι τὸν ἀδιάπτωτον τῶν αἰσθήσεων πίστεως· ἐναρχόμενος πον τοῦτον· ἵπποι —λέλειται'. sc τοις γὰρ ὁ Παρμενίδης ἵππους μὲν φη δόμας τε καὶ ὀρέξεις (1), κατὰ δὲ τὴ πορεύεσθαι τὴν κατὰ τὸν φιλοσοφονλόγο τρόπον ἐπὶ τὴν ἀπάντων ὀδὴγει γνώσι στερά. εἰ δ' ἐναλλαγείη τὰ τῆς καταβολῆς, anim A 1. 763b 30 φασὶ γὰρ οἱ μὲν ἐν τοῖς οῖν εὐθὺς, οἷον Ἀναξαγόρας καὶ ἕτεροι τῶν