Ancient Greek
3.134.9 to 3.136.22
Parmenides, Testimonia 3.134.9-3.136.22
Unproofread scanNot analysed yet
τὴν κατὰ τὸν φιλόσοφον λόγον θεωρίαν, ὃς λόγος προπόμπου δαίμονος δαίμονος, ἡ κατὰ πάντ᾽ ἀ(ν)τὴ φέρει εἰδότα φῶτα· καὶ σφας ὑπέρθυρον ἄμφις ἔχει καὶ λαΐνος οὐδός· αὗται δ᾽ αἰθέριαι πλήνται μεγάλοισι θυρέτροις. τῶν δὲ Δίκη πολύποινος ἔχει κλῃδας ἀμοιβούς· 15 τὴν δὴ παρφάμεναι κοῦραι μαλαχοῖσι λόγοισιν πεῖσαν ἐπιφραδέως, ὡς σφιν βαλανωτὸν ὀχῆα ἀπτερέως ὤσειε πυλέων ἄπο· ταὶ δὲ θυρέτρων χάσμ᾽ ἄχανες ποίησαν ἀναπτάμεναι πολυχάλκους ἅξονας ἐν σύριγγιν ἀμοιβαδὸν εἰλίξασαι 20 γόμφους καὶ περόνηισιν ἀρηρότ᾽· τῇι ῥα δι᾽ αὐτῶν ἵθὺς ἔχον κοῦραι κατ᾽ ἀμαξιτὸν ἄρμα καὶ ἵππους. τῇι φερόμην· τῇι γὰρ με πολύφραστοι φέρον ἵπποι καὶ με θεὰ πρόφρων ὑπεδέξατο, χεῖρα δὲ χειρὶ 5 ἄρμα τιταίνονσαι, κοῦραι δ᾽ ὁδὸν ἠγεμόνευον. ἅξων δ᾽ ἐν χροίηισιν (ἔει) σύριγγος ἀντὴν αἰθόμενος (δοιοῖς γὰρ ἐπεῖγετο διωτοῖσιν κύκλοις ἀμφοτέρωθεν), ὅτε σπερχοῖτο πέμπειν Ἡλιάδες κοῦραι, προλιποῦσαι δόματα Νυκτός, 10 εἰς φάος, ὡσάμεναι κράτων ἄπο χειρὶ καλύπτρας. ἔνθα πύλαι Νυκτός τε καὶ Ἥματος εἰσι κελεύθων, <ἀλλ' ἐμπης καὶ ταῦτα μαθήσεαι, ὡς τὰ δοκοῦντα χρὴν δοκιμῶσ' εἶναι διὰ παντὸς πάντα περῶντα>. ἀλλὰ σὺ τῆσδ' ἀρ' ὁδοῦ διζήσιος εἴργε νόημα μηδὲ σ' ἔθος πολὺ πειρον ὁδὸν κατὰ τήνδε βιάσθω, 35 νομῶν ἀσκοπον ὅμμα καὶ ἠχέσσαν ἀκοὴν καὶ γλῶσσαν, χρῖναι δὲ λόγῳ πολὺ δην ἐλέγχον ἐξ ἐμέθεν φηθέντα. μόνος δ' ἐτὶ θυμὸς ὁδοῖο λείπεται . . . ἐν ταῖς ἀρχαῖς καὶ Φιλότητι συγκαταριθμεῖται συγχριτικὴν τινα ἀγάπην νοοῦν 'ἡν -τεθηπώς' (fr. 17, 2). ἀλλὰ καὶ Παρμενίδης ἐν τῷ αὐτοῦ ποιήματι περὶ δεξιτερήν ἔλεν, ὧδε δ' ἔπος φάτο καὶ με προσήνδα· τῆς ἐλπίδος αἰνισσόμενος τὰ τοιαῦτα λέγει· 'λεῦσσε -συνιστάμενον', ἐπεὶ καὶ ὁ ἐλπίζων καθάπερ ὁ πιστεύων τῷ νῷι ὁρᾷ τὰ νοητὰ καὶ τὰ μέλλοντα. εἰ τοίνυν φαμὲν τι εἶναι δίκαιον, φαμὲν δὲ καὶ καλόν, ἀλλὰ καὶ ἀλήθειάν τι λέγομεν. οὐδὲν δὲ πώποτε τῶν τοιούτων τοῖς ὀφθαλμοῖς εἴδομεν, ἀλλ'