Ancient Greek · ~5 min
ΦΙΛΟΔΗΜ[Ο]Υ ΠΕΡΙΜΟΥϹΙΚΗϹ Δ
Philodemus, De Musica Librorum Quae Exstant 12-4
Not analysed yet
των τι βαρβ. . . αι θυμὸ'ν
ἀμ[βλ]ύνοντα καὶ φωνὴν
ἐν οἴνῳ καὶ [γ]λυκὺ τρωγά-
λιον αὐτὴν εἶναι λέγον-
των παρὰ τὰ δεῖπνα, τοῦ-
το μὲν φωνεῖ[ν] ὡϲ ἐ[π]εγει-
ρ[ό]ν[τ]ων τινῶν μελῶν καὶ
τὴν διάνοιαν ἐντε[ι]νόν-
των πρὸϲ τὴν ὁμειλίαν
καὶ τὴν ἁρμόττουϲαν ἀνα-
ϲτροφήν. τὸ το[ί]νυν ὑπ[ὸ
τῶν ἀρχαίων κ[α]ὶ πρὸϲ ἀ-
γωγὴν παραλ[α]μ[β]άνεϲθαι
π[αί]δων εἰϲ ὑποτύπ[ω]ϲιν
ἀρετ[ῶν] τέτευχε λόγ[ο]υ [ἤδη
πλὴν ἴϲω[ϲ] τῆ[ϲ ε]ὐϲεβείαϲ,
πρὸϲ ἣν [ἡ]δέω[ϲ ἀ]ν ἠκούϲα-
μεν [αὐτοῦ] τί[ν]αϲ [ὑπολή-
ψειϲ ϲυμβαλλομέν[η] κατὰ
γε τὸ μουϲικὸν [εἶ]δοϲ ὑποτ[υ-
ποῖ. τῷ δ[ὲ κ]αὶ πρὸϲ τὴν
τ]ῶν ἀνδρῶν, [ὥ]ϲτε καὶ τό-
τε ἐνεργεῖν, πῶϲ οἱ κ[ω-
μι[κοὶ] μαρτ[υρ]οῦϲι[ν] ἐ[πι]ζη-
τῶι. τὸ γὰρ μεμουϲῶϲθ[αι] μό-
νον [ἐ]πα[ινοῦϲ]ιν, [τὸ δὲ] μὴ
λοιδο[ροῦϲιν καὶ τ]ῶν [χ]ειρο-
τον[ι]ῶν ἀπείρ[γου]ϲιν· ὧν
τὸ μὲν [γε]γέν[ητ]αι, [τ]ὸ δὲ
μηδαμῶϲ πα[ίδ]ων ὑπαρ-
χόντων καὶ ν[έ]ω[ν δύνατ-
ται λέ[γ]εϲθαι κ. . . . . οὕ-
τωϲ· ε[ἰ]ϲ γὰρ δὴ τ[ὴν] ἀνδρ[ά-
ϲ]ιν ἐ[ϲ]ομ[έν]ην ἀ[ρετ]ὴν προ-
ετυποῦντ[ο. τί γ]ὰρ δεῖ λέ-
γειν ὑπὲρ τοῦ τὸν φιλόϲο-
φον ὡ[ϲ] ἀξιοπιϲτ[οτ]έρ[ω]ν ἑαυ-
τοῦ [τ]ὰϲ φάϲειϲ τ[ῶ]ν [β]ωμο-
λοχωτάτων ἀ[ποδ]είξειϲ
νομίζειν; . . . . . . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . . κα[τακε-