Ancient Greek
ΦΙΛΟΔΗΜ[Ο]Υ ΠΕΡΙΜΟΥϹΙΚΗϹ Δ
Philodemus, De Musica Librorum Quae Exstant 28
Not analysed yet
εἰ μ[ὴ τῷ π]αρὰ Κλεάν[θ]ει λέ-
γειν [ἴϲ]α θελήϲουϲ[ι]ν, ὅϲ φηϲιν
ἀ]μείνο[νά] τε εἶναι τὰ ποητικὰ
καὶ μ[ουϲ]ικὰ παραδείγματα,
καὶ τοῦ [λόγ]ου τοῦ τῆϲ φιλοϲο-
φίαϲ ἱκανῶ[ϲ] μὲν ἐξαγ[γ]έλ-
λειν δυναμένου τὰ θε[ῖ]α καὶ
ἀ[ν]θ[ρ]ώ[πινα], μὴ ἔχον[τ]οϲ δὲ
ψειλοῦ τῶν θείων μεγεθῶν
λέξειϲ οἰκείαϲ, τὰ μέτρ[α] καὶ
τὰ μέλη καὶ τοὺϲ ῥυθμοὺϲ
ὡϲ μάλιϲτα προϲικνεῖϲθαι
πρὸϲ τὴν ἀλήθειαν τῆϲ τῶν
θείων θ[ε]ωρίαϲ, οὗ κα[τ]αγελα-
ϲτότερον οὐ ῥᾴδιον εὑρεῖν.
„οὔτε γὰ[ρ α]ἱ διάνοιαι μὲν οὐ-
κ ὠφελ[οῦϲ]ιν, ὅταν δὲ μελω-
δηθῶϲι ἐξ ἀ[μφ]οτὲ[ρ]ων ἡ
παρόρ[μη]ϲιϲ [γίν]ετα[ι]· καὶ γὰρ
ὑπὸ διανο[ημ]ά[τ]ων αὐτῶν
γίνετ᾿ οὐ μετρία, μετὰ δὲ
τῶν μελῶν μ[ε]ίζων. “ἀλλ᾿ ἂν
μὲν ἐπιεικὴϲ ἦ τιϲ, ἐρεῖ
τὴν [ἴϲ]ην, ἂν δ᾿ ἀποτόμωϲ
ἀλη[θήϲ, ἀ]νιεμένην καὶ
διὰ τ[ὴν ἡδ]ονὴν καὶ διὰ
τὸν π[εριϲ]πα[ϲ]μὸν τὸν ὑ[π]ὸ
ταύτ[ηϲ καὶ] το[ῦ] μεγέθουϲ κ[αὶ
τῶν [φωνῶ]ν̣ καὶ τῶν ἰδι-
οτήτ[ων κα]ὶ διὰ τὸ ϲυνεχῶϲ
μηδὲ [κατὰ φ]ύϲιν τὰϲ λέξειϲ
ἐκφέρ[εϲθαι] καὶ διὰ τοὺϲ
τόπουϲ [καὶ το]ὺϲ καιροὺϲ ἐν
οἷϲ ἀκρο[ώμ]ε[θα] καὶ δι᾿ ἄλ-
λαϲ πλ[είουϲ αἰ]τίαϲ. [κ]αὶ δὴ
γὰ[ρ] οὐθ[εὶϲ ἂν] γένοιτο, [ὃ]ϲ οὐ-
κ ἂν ἐκ[χυθεί]η γέλωτ[ι] με-
τ᾿ ὠδῆϲ κ[αί τι]νων ὀρ[γά]νων
ϲυμβου[λεύο]ντ[οϲ ἀκού]ων
ἢ παραμ[υθ]ία [τοὺϲ λ]υ-
π[ουμένουϲ . . . . . . . . . . . .