Column 197

ὡς τοῦ κ ἀβούλητ’ ἔχον πολ λὰ καὶ ἐναντία. πῶς δ’, ὑπηρέτις αὕτη προνοίας καὶ κα τὰ βούλημα ταύτης πάντα ποιοῦσα, εἴ γε, μὴ ἀπαγορευούσης ἐκείνης τὰς νόσους, αὕτη ἀπαγορεύει; πῶς δέ, διειλημμένοι ν ἀπαγορευ παρὰ τὸ βούλη μα ενα καὶ εν π ῶς δ’, ἐπεὶ ἐναντία ἀν ίατά φασι, ὃ τῆι προνοία ι ἐγκαλοῦσιν ἀπαγό ρε υμα λέγειν; φροντίζουσα γ ὰρ ἡμῶν ὅσον ἐφ’ ἑαυτῆ ι, βούλεται καὶ ἐν ὑγιείαι διατηρεῖσθαι. ἀλ λ ὰ ἀβουλούσηι ἔσται μ έ ντο ι νοσεῖν ἄλλως καὶ ἐναντίως· εἰ δ’ οὐκ ἀβουλεῖ –τοι γ ιν ώσκειν ὥς ἐστιν ἀδύνατον –,οὐδ’ ἡ τῶν ἀνθρώπων ἰδία φύσις ἀβουλεῖ, φροντί ζουσα καὶ ἀκολουθητ ι κὴ τῆι π ρονοίαι. καὶ περὶ τ ῶν κατακλυσμ ῶ ν τ