Ancient Greek · ~3 min
Fragment 1
Philodemus, P.Herc. 152 1-2
Not analysed yet
δροτ χι ονε ω νιμε α α ια π τορασ ιμ μ όνον τῶν ἀποτάκτωσ οσθαι τὸ ποιη ις ἀνὰ μέρος, ἅμα δὲ γομοις δι ποιεῖται πᾶσι τοῖς ἀνὰ μ έρ ος ωσ λλης καὶ τῆς μεγίστης εἶναι δεκτικ πάντα γίνεσθαι· φθο δὲ καὶ σει. καθ' ὃν δ' ἂν τρόπ ον ιστης δεκτικὸν τ ἀλλοτρίωσιν ἐλαχίστην ις ὥστε δυεῖν παθῶν εἶναι πα ν α τρόπον ιων τὴν ἐλαχίστην ἀλγηδόνα δ' ὅλως περί τι μόριον ἀλ τὴν ἡδονὴν ἄνεσιν ἐλαχίστην λαμβάνειν, ὥσπερ χρόα τῆς ἀκροτάτης ἐλάχιστον ἀνειμένη λευκότη τος εἰ καὶ ἐλάχιστον μόριον ἔχει μέλαν, τὰ δ' ἄλλα πάντα λευκότατα, ἀλλ' ἡ συνόλη τῆς ἀκράτου λευκότητος σύστασις αὐτῆι μολύνεται