Ancient Greek · ~3 min
Column 18
Philodemus, P.Herc. 220, 451, 1078/1080, 1669, 1693 18
Not analysed yet
ι ι καὶ τάχα παχέως περὶ τῶν μεγαλείων δοξάζειν κρεῖττον ἢ περὶ τῶν μικρῶν καὶ μηδενὸς ἀξίων ἀκριβῶς. Πρόσεστιν δ' ἴσως αὐτῆι τὸ καὶ καθ' ὁλοσχέρειαν περὶ τῶν μηδενὸς ἀξίων διαλέγεσθαι. Κατὰ λόγον τοίνυν πίτυλός ἐστιν ὁ προστιθέμενος, ὅτι τοῖς πράγμασιν αὐτοῖς, ἐὰν ἀναιδευώμεθα, διελέγξουσιν ἡμᾶς οὐδενὸς ἀνεξομένου τῶν φασκόντων τὸν λέγοντ' ὀμνύειν τοὺς θεοὺς πεποιηκέναι τοῦτο, οὓς ὀμνύειν λέγει ς ὀμνύο ελ νια οους οὕτως τος μηδέ π ως ρε ιτων τὸν ειρι ἐκκλησιαζο νσ τοιωσιναση ἐγίγνωσκε σθ καὶ καλῶς συνεβούλευεν ὡς οὐχὶ τ τατην εξα νασ εὐθὺς εισο τα νος ἐπαιδεύομεν καθάπερ οὔτε τα εραις ἔστι θηρεύειν θ ύννον οὔτε τοῖς τούτου δικτύοις ἀφύας, οὕτως οὐδὲ τὰς τῶν ῥητ όρων