Ancient Greek · ~3 min
Column 3
Philodemus, P.Herc. 220, 451, 1078/1080, 1669, 1693 3-2
Not analysed yet
σκαι. Τοῦτ ο γάρ, ὅτι παρέθηκεν οὕτως ἔχειν, ἐστὶν ὡς παναπιστότατον τὸ τὸν ἔμπειρον καὶ τῶν τοιούτων μηδέπ οτε ἂν γ ενήσεσθαι καλ ὸν κἀγαθόν, εὐδαιμονίαν δὲ δὴ μηδενὶ περιποήσειν ἀλλὰ μηδ' ἐθελήσειν εἰ μὴ τὸν ἡμιμαν ῆ καὶ κακοδαίμ ο να πάν τως. Χωρὶς γὰρ τῶν πολλ ῶν, ὧν ἔμπειρον αὐτὸν εἶναι προσῆκεν, εἰ π ερί γε τούτων μανθάνειν τι ὀφείλει, πεπαιδευμένον δεῖ ἐναντίως παντὶ μ ὲν νόμωι πειθαρχεῖν ἐξεπιστάμενον καὶ περὶ ἑαυτὸν κειμένους, θαι οντας δ' οὐ τοὺς π υ ς, περὶ ὧν ο ὐδέν ἐσ τιν αὐτῶι, μό νον δὲ πει θαρχεῖν ἐκ τούτου τοὺς ἀνθρώπους τοῖς τε συμβολαίοις καὶ τοῖς ἄλλοις νομίσμασιν μὴ διὰ τοὺς νόμους ἀλλὰ διὰ τὸ τῆι πόλει συμφέρον καὶ μηδεὶς ταρχηινομο ὑπάρχειν νόμους