Ancient Greek · ~4 min
Column 146
Philodemus, P.Herc. 225, 411, 424, 1094, 1497, 1572, 1575, 1576, 1578, 1583 146
Not analysed yet
τονουαιους, οὕτω καὶ μέλη ποιεῖν τὰ τοιαῦτα· οὐ γὰρ μέ λη καθ' ἑαυτὰ τὴν μέμψιν εἶχ εν, ἀλλ' α ἱ διαθέσεις· αὗται γὰρ ἐγέννων αὐτά, καὶ διαθεσει οὐχ ὑπ' ἐκείνων ἐγεννῶντο . Βλέπεται δὲ καὶ κατὰ τὴν ἐνάργειαν ὡς οὔτε τῶν ἀγωνιστῶνοἱ ταῦτα διαπεραινόμ ε ν ο ι τὰς εἰρημένας ἔχουσι κακίας, οὔτε τῶν ἰδιωτῶν οἱ χαρίεντες, οὐχ οἷον οἱ σοφοὶ καὶ φιλόσοφοι, καθάπερ οὐδ' οἱ τὰ τοιαῦθ ὑποκρινομένοι καὶ ἀκούοντες, ἔτι δ' ἧττον οἱ ἀκούοντες, ὡς ἂν οὔτε ῥήμασιν αἰσχροῖς οὔτε σχήμασιν οὔτ ή σ εσιν συνεθιζόμενοι· καίτοι γ' ,εἰ ταῦτ' ἀφομοιοῦν ἐπέφυκει, παρῆν ἡμᾶς ν πρόσωπον αὐτοῖς σχεδὸν ενο τ ρ υ ἀδιαληπτ ηρεσθαι δουδεεχόντων ἀξιοῦτ αι να α ὐ λητὴς ἢ κιθα ριστὴς πη ῥυθμόν. Εἰ δέ τις ἐθέλει καὶ συλλαβὰς μειμη τ ικάς, ἄλλα δὲ πολλ' ἃ μορφ ά ζ ε ι, παραπλησίοις μιμήμα σιν καὶ σχήμασιν καὶ κ ι νήσεσιν εὐθὺ κ αὶ λε ίβεσθαι καὶ κατατήκεσθαι τὸ θυμοειδὲς καὶ τὴν οὕτως ἀμεταδόξαστον σοφίαν ὑπὸ τῶν ἀδυν ατωτάτων περισπᾶσθαι ν· βον ενεστοις κεῖσθαι ενανε ν ε ς ἀκουοντ δρν ς