Column 10

τοῦ συγγενικοῦ τέλους τῆι φύσ ει παρεσκεύασεν· ὁρίζει μὲν τὰς τῆς φύσεως ἐπιθυμίας διδάξας, ὁρίζει δὲ τὰς τῶν ἔξωθεν οἰκείων ἢ ἀλλοτρίων δυνάμεις καὶ αἰτίας, ὁρίζει δὲ τὰ ἐγ νόσων καὶ ἀλγηδόνων ἀλλότρια καὶ τὰ ἐκ τῶν ἄλλων αἴτια καὶ συναίτια πάντα, διαλαμβάνει δὲ τἄλλα καὶ ἐπὶ πόσον πρὸς ἡμᾶς τῶν τοῖς πράγμασιν ὑπ αρχόντων καὶ τῶν ἐν νόμοις καλῶν καὶ ι ερο διδάσκων καὶ καλῶς ωντ σπ α ψυχ δεως καίπ ερ κατὰ μέρος αρ ἔργα διωμενων ἦν συμπληροῦσθαι τὸ τῆς φύσεως τέλος κατὰ τὸ ὁμοειδὲς τῆι πρώτηι καὶ συγγενε ῖ ει ἀρχῆι πάντα τοῦ ο ιου συναύξοντας αυ τ χυου αντισ πω σενουυφα να σ τοῦ πάθους, οὓς ἡ νόσων ἄνοια τίκτει λυμαινομένους πραττ στοισ τ ην