Ancient Greek · ~3 min
Column 2
Philodemus, P.Herc. 346 2-2
Not analysed yet
τοῦ ου μνήμηι καὶ ζαραινειν· οὐ γὰρ ὁ σεβασμὸς εὕρηται καθὸ χάρις περὶ τοὺς εὐεργέτας καὶ αἰτίους τινὸς ἀγαθοῦ τοῖς φρονοῦσιν· ἐκ πάντων τῶν παρόντων γίνεται ὅλως, τοῦ δ’ αἰτίου τῶν οἰκείων ἐφικέσθαι, ἀλλὰ τὸ περὶ ταῦτα σπεύδειν ὅθεν οὐχ εὑρίσκεται τὸ προσδοκώμενον, καὶ τὸ τοὺς τοιούτους καὶ ἐπὶ τοσοῦτον σέβεσθαι καὶ τιμᾶν, ἀφ’ ὧν οὔτ’ ἀποβέβηκεν οὔτ’ ἀπο κλίνει τὸ προσδοκώμενον οἰκεῖον τ ύχην οὐ προσδοκητὴν κατὰ τὴν αἵρεσιν τῶν φρονούντων τὸ αἴτιον τα καί τινα δι’ ἑκάστων μωκαὶ μάλισθ’ ὑπάρχει τούτοις· ὅθεν οὐδεὶς δη καὶ οἰκειώματι ἐλάττονι κε χρημένος τῶν ἐοικότων μορφῆς ἢ σοφίας ἀληθινὸς ἐραστὴς εὑρεθήσεται οὐδὲ διὰ συνα ίτια νσυμπαρε θιασ ἧττον τιμρωντον φα