Ancient Greek · ~4 min
Column 12
Philodemus, P.Herc. 408, 409, 434, 435, 1117, 1573, 1574, 1672 12
Not analysed yet
δωι. καὶ γὰρ οὐδὲ πολειτικὸν καὶ δικανικὸν ἐρεῖ τις αὐτὸν λαμβάνειν μέρος. καὶ γὰρ ῥητῶς τὴν ῥητορικὴν λέγει καὶ πρὸς τὸν ἐπαγγελλόμενον σοφιστὴν πάντ' ἔχειν τὰ μέρη. διόπερ οὐκ ἀποχωρήσαντος, γελοίως ὁ Ἐπίκουρός ἐστι τῆι μεταβάσει κεχρημένος. τοιούτων δή τινων, ὡς εἰπεῖν, δυνάμει γεγραμμ ένων τὸ μὲν πσ ρ λ τὴν ἀπόφασιν ποισ ηνοεπιχ δεσποναπ ρητορικ νθ ης τῆς πολειτικῆς καὶ ταστουσ ιφασ λε πον ωποιαι ἐστι ρε αν ναι ονται τωνωτου α μεχν τῶν λέξεων τούτων ὁ σοφιστὴς οὐθὲν ἐπήγγελται περὶ τούτου ταισεκηδιαν τοσ α εως καὶ τῆς ἐναργείας ηεουτερον τασ εστον περὶ τὴν πολειτικὴν καὶ ταιτος ἕνεκα μόνης καὶ προσ εαιφα οεαιος σοφιστὴς τ πρεσυν ε ἀλλὰ τονσοιτ ῥητορικὴν ἀρ έσκει καθάπερ ἀρ έσκει, τέχνην εἶναι, προσδεομένη ν δὲ τέχνην πολλῆς λίαν τριβῆς καὶ συνηθείας -οὐ γὰρ ἀδύνατον οὐδ' ἀθετούμενον ὑπὸ τῶν ἀνδρῶν ἐπιστήμας τινὰς πολλῆς τριβῆς ἐπιδεῖσθαι καὶ συνηθείας -πῶς κωφότερος Ἐπίκουρος γίνεται ἐκ τούτων; πῶς δ' εἰ τὸ μὲν πολειτικὸν εἶδος ἢ μέρος τῆς