Column 13

ῥ ητορικῆς τριβῆς δεῖται πολλῆς καὶ συνηθείας, τὸ δὲ σοφιστικὸν ἐπιστήμης μόνης, κωφὸς ὁ λόγος γίνεται; πρὸς θεῶν δηλωσάτω τις ἡμῖν. οὐ γὰρ δ ὴ τοιοῦτός ἐστιν, καθάπερ οὗτός φησιν· εἰ τὸ μεθόδωι περιγινόμενον ἔστι περὶ νέον, πολλῶι μᾶλ λον ἔσται τὸ μεθόδωι γινόμενοον ,ἀλλὰ τοιοῦτος· εἰ τὸ μὴ μόνον διὰ μεθόδου παραγεινόμενον. εἰ γὰρ τὰ δύο κατακτήσασθ α ι νέωι δυνατόν, ἐν δ εχόμεν ον δήπου καὶ περιγίγνεσθαι νέωι θάτερο ν τῶν αφυλαι ξ μ ιδειλφω ητιδι τ ουσφι ουστω χρηνκαι τα σεδο ηνεναι τδε μὴ θεῖναι πρὸς θεῶν ἃ τριβῆς ἐστιν καὶ συ νηθείας βατεν τοπ προσάγων τὸ προκείμενον, προσθεῖναι δὲ τὸ δ οκεῖ δισταγμὸν ουκατονπια δεν ταυ τουκατεανοναπαοθσυ λαιμεανεντ ιτο τετηκ αιδρετε ιη σο αταιτε τεχνκαταειτ ἐστοχάζετο γὰρ γ α ῥητορικοῦ καὶ διὰ τοῦτο ἀρέσκειν εἰπεῖν ὃ κινεῖ. εἰ δὲ μετά τινος ὑποστολῆς ἐπετίθετο καὶ διὰ τὸν στοχ ασμὸν τικου οὐ μόνον ἐπὶ τῆς ῥητορικῆς ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῆς φρονήσεως ἐ τήρησε, κἀκεῖ τὸ δοκεῖ προσθείς· καὶ τὸ δοκεῖ δεξόμεθα δηλαδὴ καὶ ἐπὶ τοῦ πολει τ ι