Ancient Greek · ~4 min
Column 14
Philodemus, P.Herc. 408, 409, 434, 435, 1117, 1573, 1574, 1672 14
Not analysed yet
κοῦ μέρους ὃ π ανταχῆι κεκράγασιν, ὥς ἐστιν ἄτεχνον, καὶ τὸ πειστικὸν τῆς ἐπιχειρήσεως οὐκ ἐγ δισταζομένου προσάγοιτ' ἂν ἀλλ' ἐξ ὁμολογουμένου. καὶ τίνα τρόπον, ἐὰν τούτοις συνειθίκωμεν, εὐγνώμονες, οὐκ εὐήθεις ὑποληφθησόμεθα; τό τε γὰρ ὑποστέλλεσθαι τἀληθῆι λέγειν καὶ δ ου περὶ τῶν αδ ἑαυτῶι τοῦ ῥητορικοῦ στο χαζόμενον ἀνοίκ ειον καὶ τοῦ διαλεχθέντος νεανίσκου καὶ τοῦ τὴν κοινο λογίαν ἀναγράφοντος Ἐπι κούρου, καὶ ταῦτα μετὰ παρρησίας τα καὶ ἀνυποστόλως τἆλλά τε καὶ ἐ ν τούτωι τῶν πρὸς τὸν ἄνθρωπον τεταγμέν ων λόγων. πῶς δ' ἂν εἴη θιγεῖν τινος καὶ πικρότερον; του αλαροφια τεροντ οτυοα παλ ξαζωνητελ ὑπειληφώς, τὸ δὲ ἄλλοις τισὶν προφερόμενον ἢ κατὰ τὸ παρὸν ω αρδ ων το ποιούμενος εἴτ' ἔστι τινὸς καὶ τέχνης εἴτ' οὐδὲν ἔχει τεχνικόν, ὃ τ καὶ ἀληθές ἐστι καὶ χαρακτηρικῶς τοῖς ἀνδράσι ν σύνηθες ποιεῖν, καὶ τετηετρημένον καὶ ἐπὶ τῆς φρονήσεως· ἐν αὐτοῖς τε τοῖς ἔπειτ' ἐγίνετο ἂν στοχασμὸς