Column 106

παραπνως, καθάπερ, εἰ δύναιτό τις ὑλακτεῖν καὶ τρίζειν καὶ μυκᾶσθαι καὶ σίζειν, εὐλόγως ἂν ἐπαινοῖτο. πάντα δὴ γὰρ τὰ τοιαῦτα κ ινεῖ τὸν ἀκούοντα, ὅσα δοκεῖ κατὰ τρόπον εἶναι διὰ τὴν ὁμοιότητα τ ῶι πάθει τῶ ν ἀκοῶν. καὶ ὅταν λέγηι τ ὸ ψυχὴ δὲ κατὰ χθονὸς ἠΰτε καπνὸς ὤιχετο τετριγυῖα καὶ τὸ τρὶς μὲν ἐφωρμήθην, ἐλεεῖν τέ με θυμὸς ἄνωγε, τρὶς δέ μοι ἐκ χειρῶ ν σκιῆι ἴκελον ἢ καὶ ὀ νείρωι ἔπλετο, ὦδ’ ἀπὸ τῶν ἀεὶ συμβαινόντων κατὰ τὸν οἰκεῖον ἦχον καλῶς ἀπέδωκεν τὸ πάθος, ὥστ’ ἐξ ἀνάγκης ποιοῦντ’ αὐ