Column 186

break="no"/>το καθ’ αὑτό τι φαίνεται καλὸν ἔχειν, ἢ τὸ μαρμαίρειν ἢ παμφαίνειν, ἢ τὰ τῶν θεῶν ἢ τῶν ἀνθρώπων ἢ τῶν ἄλλων ζώιων, ἢ τὰ τῶν ἀψύχων ἢ τῶν πράξεων, καὶ ἀ ντίθετα, ἀλλ’ οὐχί ποτε συνετὸν ποιεῖν τὸ διανόημα, ταῦτα δὲ προσδιδάσκειν τι τῶν συμβαινόντων ἃ προσεπισυνετίζ ει τὰ ἤθη ἢ πάθη τῆς ψυχῆς. καὶ τὸ ποητικώτερα ἂν εἶναι πολλάκι τὰ τῶ ν κακῶν ἢ τὰ τῶν ἀγ αθῶν ὀνόματα διὰ τὸν νόμον οὐ συνάγει. καὶ τὸ λαμπρότερα καὶ καλλίο να εἶναι μή, καθάπερ οὗ τος ἀποπληκτεύεται, μενω μονοσ