Column 4

ἀνάπτηι. καίτο ι γ ε πάλιν ἔοικ ε ν ο ὐδ' ἐπὶ διαβολῆι τοῦτο λέγεσθαι, οὐδὲ τῆς ἀκο ῆ ς, ἀλλὰ τῆς ἀκοῆς ἡδονῆς γεινομένης ὁμοίας ὑπὸ τῶν οἰκειούντων ἐπικρατοῦσαν τὴν προσκοπὴν τῶι νοουμένωι διόπερ ἐλεγκτέον αὐτὸν τῆι τε πρὸς ἑ αυτὸν δι α φωνίαι καὶ τῶι δριμεῖ τῆς λέξεως, ἣν λ έξιν οἰκειοῦν φύσ ει παράλογον τῶν διανοημάτων, μηδ' ἡστινοσοῦν ἡμᾶς ἀντιλαμβάνεσθαι τέρψεως, οὐχ ὅ τι κατὰ τὴν ἀκοήν, ἀλλ' οὐδὲ κ ατὰ τὴν ψυχήν, π ερισπᾶσθαί θ' ὑπὸ τῶν νοουμέ ν ων οὐδ' εὐ τρεπίσα ι τὸ π ρ ὸ ς ἑαυτοὺς ἀκρειβές. ἀλλ' εἰ τοιοῦτόν τι γεινόμενόν ἐστιν φυσικόν, ἀληθῶς οὐκ ἐπὶ τοσοῦτο ν μ ό ν ον ληρώδης ἂν ὁ ἄ ν θ ρ ωπος, ὥστε τοῦ λεγ ο μένο υ βουλη