Column 19

ἀντικειμἐνων ἀνφοτέρω ν ἄλ λοτε μὲ ν ἀνυπόθετον ὲκατέραν εἶναι ἀ ρχήν, ἐν ἰδίωι δ ὲ τόπωι τὴν ἑτέραν καὶ πάλιν ἐν ἰδίωι τὴν ἑτέραν, καὶ ἀδιαζεύκτων αλλήλων οὐδετέ ρασ ἡγεῖσθαι τὴν ἑτέραν, ἄλλοτε δ' ἀ ντέχειν ἐκατέρας καὶ συνβαίνει ν ἀλλήλαις, ὥστ' ἀντίτασιν ἔχειν καὶ μὴ ἄνευ πλοκῆς εἶναι. τοὺς μὲν γὰρ θεοὺς ἀνθρώπους ἡγοῦνται καὶ αἰτίους ἁπάντων κυρίως κακῶν, καἰωνίων συμφορῶν ὄντας τε καὶ γενησομένους ποιητικοὺς ἐν τῶιι ἀπ ειρωι χρόνωι δηλονότι καὶ τὸν μετὰ τὴν τελευτὴν συμπεριλαμβάνοντεσ, ὡς εἰ μὴ ἑκ άτερον συνήπτετ', οὐκ ἂν αὐτοὺς ἐφ οβοῦντο μᾶλλον τυράννων· τὸν δὲ θάνατον φρίττουσιν ὡς ἐν τῶι Ἀρε ίωι πάγωι μετὰ τὸ ζῆν ταῖς αἰωνίοι σ ἀμοι βαῖς β ασανι σθησόμενοι πρὸς τῶν θεῶν, ὥστε τοὺς μὲν θεοὺς ὡς δραστικοὺς τῶν κακ ῶν εὐλαβεῖσθαι τῶν καθ' ἅιδην, τὸν δὲ Θάνατον ὡς το ὺσ ἐν τούτωι π υρωθησομένους ἄξ οντα. καθάπερ ἐφοβοῦντ ο τότε τὸν μὲν Φάλαριν ὡς ἐν τῶι ταύρωι κατοπτήσοντα, τὸν δὲ ταῦρον ὡς ἐν αὐτῶι τῆς κατοπτήσε ως γ ενησο μένης . καὶ καθ' ὃν τρόπον τινὰ φθόγγον ἐπαισθόμενοι τὴν ταραχὴν ἴσην ἐπ' ἀμφοτέρων κοιν ῶς ὤτων ἔχομ εν, ἀλλ' οὐχ ἥττω κ αὶ τὴν ἐφ' ὁπροτερουοῦν, μείζω δ' ἐπὶ τοῦ πρὸσ τὸν φθόγγον, οὕτω δὴ κἀν τοῖς περὶ θεῶν καὶ θανάτου διττὸν κακὸν ο ὐ διδομεν οὔτ' αὐτό οὔτε τὸ παρασκευαζό μ ενον ἐκείνοις, ἀλλ' ἄν τις ἐσχάτη ταλλιπωρία τούτωι μὴ παρῆι κ αὶ φρενῶν βλάβη, νοῦν κἀντίπαλ' ἀλ γηδόνος ἄκη προσβαλόντες μεταναστήσομε ν τὰ χείριστα· σὺν νῶι γὰρ οὐ τὸν θάνατον κακὸν διττὸν ἢ ἀνήμερον ἐχθρὸν χρὴ νομίσαι απο εα