Ancient Greek · ~4 min
Column 7
Philodemus, Philodemus, On gods I 7
Not analysed yet
μὲν ἀνυπερθέτως δεῖ τοιούσδε πονεῖν ηντος, οὐχ ἕως μόνον ὡρισμέν ων χρόνων. ἐπεὶ καὶ τὸ λέγειν μεταβαίνοντας ἀπὸ τῶν παρ' ἡμῖν σπουδαίων πειςθήσεσθαι περὶ τοῦ μηδὲ τοὺς θεούς, ἂν φρονοῦντες ὑποσσταθῶσιν, ἔσεσθαι τῶν ἀτάκτων ἀνδρῶν, βλαπτικὸν εὐδίας, εἰ φιλοσοφοῦσιν καθ' ἡμᾶς ὡς ἀπὸ τούτων ἀπ όνους κἀκόπους εἶναι δεῖ λέγειν οἰκείως τοὺς θεούς ουσης ἀ λλὰ καὶ τ τις εφι ον λόγους καὶ κρίματα ωντ ώτατα δ' ἔρωτι μόνωι τῶν οὐσ νουν εἰ δὲ ταῦτα τὰ δὲ κμεν εν ἀπατᾶι τὸν τα ατα κακαὶ τω λα παλαιὰ ζαιτ έπὶ πάντων νν τοῦτο ἀγόντων καὶ τν τοσαῦτα καὶ ὅμοια νομίζηται ν τῶι παρντι νομινας τἀγαθὸν μόνιμον ν ἀπατήσει καὶ τὸ πεισθῆναι μὴ μακάριο ν τὸν τῶν θεῶν βίον ὄντων ἀναιτίων γείνεσθαι τὴν τῆς φύσεως ἀν αλογίαν μόνην δύνασθ αι λιαλῦσαι, ἐὰν τῆς ἀγνοήσεως τονδιεσσηνκεκ ἀρχῆς ὥσπερ οἱ θνητοί εχιτο μοις ἑξ ἅιδου ἔσται. κατὰ γὰρ ε