17

ρησίαι ἀκολούθω ι τε κ ἀληθεῖ φιλοσοφίαι χρωμέ νους περὶ ἑκάστων λαλεῖν, ἀνυπέρβλητον τὸ τῆς ἀληθινῆς φιλοσοφίας ἔργον εὐθὺς συ ντελο ῦ ντας καὶ συνειδότας αὑτοῖς. διαγνώσει δὲ μᾶλλ ον τὸ λεγόμενον ἀληθ ὲς ὂν τὰ ὑπὸ τῶν λοιπῶν φι λοσόφων λεγόμενα ἐξετάζων ο ν ης ς ωσεψελ ειν μηθὲν α δειν ἡ ἐν τοῖς ουσιν ἀλήθεια καὶ ὁ βίος αὐτὸς χρῆται, ἐφήψαντο. ἤδη ἰδὲ ἐν αὐταῖς ταῖς φωναῖς τοὺς μὲν διὰ συλλογισμῶν καὶ ἀξιωμάτων ἕκαστα περαίνοντας, οἷς οὐδ' αὐτοὶ ἐπὶ