109 to 113

109. Πάλιν ἐπεί p. δίελθε ὁ ἀναγιγνώσκων τὴν ἀπόδειξιν τοῦ κβ΄τοῦ β΄ ιῶν Σφαιρικῶν καὶ ἐκεῖσεμαθήσει, ὡς πάντων τῶν μεγίστων κύκλων τῶν τοῦ αὐτοῦ κύκλου ἐφαπτομένων κύκλων οἱ πόλοι ἐφʼ ἑνὸς κύκλου εἰσίν. 110. P. ἔχεις, ὅτι αἱ ἴσαι περιφέρειαι οὐκ ἐν ἴσοις χρόνοις ἐξαλλάσσουσιν. 111. P. καὶ ἐπεὶ τὸ Η τῷ Μ τὸ αὐτό ἐστιν ὡς ἐν μίᾳ περιφερείᾳ, ἀπώτερόν ἐστι τὸ ∠τοῦ Ξ. 112. Ἴκη ἄρα ἐστίν p. διὰ τὸ ιγʹ τοῦ βʹ τῶν Σφαιρικῶν. 113. ∠ύνει p. διὰ τὸ λῆμμα τὸ μετὰ πέντε φύλλα ἔξωοθεν γεγραμμένον, ἐν ᾧ καὶ τὸ τοιοῦτόν ἐστι σημεῖον Ϲ; v. schol. nr. 107.