Ἀληθῶν διηγημάτων β′.

μήκωνες*] καταλλήλως ταῦτα ἐπλάσατο περὶ τὴν τῶν ὀνείρων πόλιν, καθότι ὑπνωτικὰ ταῦτα τὰ φυτὰ καὶ ναρκωτικά. ~ΓVOSΩ δύο* μὲν πρὸς τὸ τῆς Βλακείας πεδίον κτλ.] ἄγαν ἐμφρόνως πρὸς τὸ τῆς Βλακείας πεδίον ἀποκλίνειν πεπραγμάτευται τὰς δύο τῆς ὀνείρων πόλεως πύλας καὶ τούτων τὴν μὲν σιδηρᾶν εἶναι καὶ καρτεράν, τὴν δὲ κεραμίνην καὶ πολὺ τὸ εὔθρυπτον καὶ σαθρὸν ἔχουσαν, ἐπεί τοι καὶ αἱ ἐλπίδες τοῖς ἀργοῖς καὶ βλακώδεσι καὶ ῥᾳθύμοις αἱ μὲν πάντῃ κατὰ τὸ καρτερὸν καὶ ἀμετακίνητον ἐντίκτονται καὶ οὔποτ’ ἂν μεταβάλλεσθαι πεφυκυῖαι, ὅσοις περιουσίᾳ ἀνοίας τὸ τοιοῦτο πάθος ἐνίδρυται, τοῖς δὲ καὶ μετακινηθείη ἂν τὸ τῶν ἐλπίδων ἀστάθμητον, ὅσοις τῷ περιλοίπῳ τῆς ἔμφρονος γνώμης ὀψέ ποτε τοῦ κάρου ἀνεννεγκεῖν περιγίνεται καὶ τῶν τοιούτων ἀπαλλαγῆναι ματαίων φροντίδων· φιλεῖ γὰρ ὡς ἐπίπαν καταλλήλως τῶν φροντίδων καὶ τὰ ἐνύπνια παρακολουθεῖν. ἄλλως τε καὶ κεραμίνην τὴν πύλην ἐκείνην ἀνέπλασεν, δι’ ἧς τὰ φοβερὰ τῶν ἐνυπνίων διέρχεται καὶ φρικώδη· ἅμα γὰρ τῷ ὕπνῳ καὶ αὐτὰ οἴχεται. ἔστι δὲ καὶ πλοῦτος καὶ δόξα τοιαῦτα καὶ τὰ καθ’ ὕπνους ἄλλα, τὰ μὲν δυσχερῆ τῷ ἀνιῶντι καὶ πρὸς ἀμνηστίαν εὔκολα, τὰ δὲ τερπνὰ καὶ ἐράσμια τῷ ἥδοντι καὶ εὐφραίνοντι ἐμμενετικά τε καὶ ἀναπόβλητα. ~Vφ ἐκείνῳ*] τουτέστι τῷ ἀλεκτρυόνι. ~Ο Καρεῶτιν] ἀπὸ τοῦ κάρου τοῦ ἐπιγινομένου τοῖς ὑπνοῦσι τὴν πηγὴν καταλλήλως ὠνόμασεν. ~Γφ