4.30 to 4.31

καὶ σὺ τί ποιήσεις ἐὰν περιβαίη κόκκινον καὶ κοσμήσῃ κόσμψ χρυσῷ, ἐὰν ἐνχρίσῃ στίβι τοῖς ὀφθαλμοὺς σου; εἰς μiταιον ὁ ὡραισμός σου· ἀπώσαντό σε οἱ ἐρασταί σου, τὴν ψυχὴν σου ζητοῦσιν. ὅτι φωνὴν ὡς ὠδινούσης ἤκουσα τοῦ στεναγμοῦ σου, ὡς πρωτοτοκούσης· φωνὴ θυγατρὸς Σειών· ἐκλυθήσεται, καὶ παρήσει τὰς χεῖρας αὐτῆς Οἵμοι ἐγώ, ὅτι ἐκλείπει ἡ ψυχὴ μου ἐπὶ τοῖς ἀνῃρημένοις.