17.1 to 17.17

ἔλεγον δὲ καὶ τῶν ορυφόρων τινές ὡς ὅτε ἔμελλεν καὶ αὐτὴ συλλαμβάνεσθαι πρὸς θάνατον, ἵνα μὴ ψαύσειέν τι τοῦ σώματος αὐτῆς, ἑαυτὴν ἔρριψεν κατὰ τῆς πυρᾶς. Ὦ μήτηρ σίν ἑπτὰ παισὶν καταλύσασα τὴν τοῦ τυράννου βίαν, καὶ ἀκυρώσασα τὰς κακὰς ἐπινοίας αὐτοῦ, καὶ ἐπιδείξασα τὴν τῆς πίστεως γενναιότητα. καθάπερ γὰρ σὺ στέγη ἐπὶ τοῦ στύλου τῶν παίδων γενναίως ἱδρυμένη, ἀκλινῶς ὑπήνεγκας τὸν διὰ τῶν βασάνων σεισμόν. θάρρει τοιγαροῖν, ὁ μήτηρ ἱερόψυχε. τὴν ἐλπίδα τῆς ὑπομονῆς γενναίως ἔχουσα πρὸς θεόν. οὐχ οὕτω σελήνη κατʼ οὐρανὸν σὺν ἄστροις σεμνὴ καθέστηκεν, ὡς σὺ τοὺς ἰσαστέρους ἑπτὰ παῖδας φωταγωγήσασα πρὸς τὴν εὐσέβειαν ἔντιμος καθέστηκας θεῷ, καὶ ἐστήρισαι ἐν οὐρανῷ σὺν αὐτοῖς. ἦν γὰρ ἡ παιδοποιία σου ἀπὸ Ἀβραὰμ τοῦ παιδός. Εἰ δὲ ἐξὸν ἡμῖν ἤν, ὥσπερ τινός, ζωγραφῆσαι τὴν τῆς ἱστορίας σου εὐσέβειαν, οὐκ ἂν ἔφριττον οἱ θεωροῦντες μητέρα ἑπτὰ τέκνων δι᾿ εὺσέβειαν ποικίλας βασάνους μέχρι θανάτου ὑπομείνασαν; καὶ γὰρ ἄξιον ἦν καὶ ἐπὶ αὐτοῦ τοῦ ἐπιταφίου ἀναγράψαι καὶ ταῦτα τοῖς ἀπὸ τοῦ ἔθνους εἰς μνείαν λεγόμενα Ἐνταῦθα φέρων ἱερεύU+03F2, καὶ φυνὴ φεραιά, καὶ ἑπτὰ παῖδεU+03F2 ἐνκεκήδευνται διὰ τυράννου βίδν, τὴν Ἐβρδίων πολιτίαν καταλῦU+03F2αι θέλοντοU+03F2. οἳ καὶ ἐξεδίκηU+03F2αν τὸ ἔθνοU+03F2 εἰU+03F2 θεὸν ἀφορῶντεU+03F2, καὶ μέχρι θανάτου τὰU+03F2 βαU+03F2άνουU+03F2 ὑπομίναντεU+03F2. ἀληθῶς γὰρ ἦν ἀγὼν θεῖος ὁ δι᾿ αὐτῶν γεγενημένος. θλοθέτει γὰρ τότε ἀρετὴ δι᾿ ὑπομονῆς δοκιμάζουσ· τὀ νῖκος ἐν ἀφθαρσίᾳ ἐν ζωῇ πολυχρονίῳ. Ἐλεαζαρ δἑ προηγωνί ζετο· ἡ δέ μήτηρ τῶν ἑπτὰ παίδων ἐνήθλει· οἱ δὲ ἀδελφοὶ ἠγωνίζοντο· ὁ τύραννος ἀντηγωνίζετο· ὁ δέ κόσμος καὶ ὁ τῶν ἀνθρώπων βίος ἐθεώρει· θεοσέβεια δέ ἐνίκα, τοὺς ἑαυτῆς ἀθλητὰς στεφανοῦσα. τίνες οὐκ ἐθαύμασαν τοὺς τ ῆς ἀληθείας νομοθεσίας ἀθλητάς ; τίνες οὐκ ἐξεπλάγησαν Αὺτός γέ τοι ὁ τύραννος καὶ ὅλον τὸ συνέδριον αὐτῶν ἐξεθαύμασαν αὐτῶν τὴν ὑπομονήν,