Ancient Greek · ~3 min
Section 16
Severianus Gabalensis, De centurione et contra Manichaeos et Apolinaristas 16
Not analysed yet
Ἐλέγχει δὲ αὐτοὺς ἡ θεία γραφή. Εἰ γὰρ ἡ καρδία τοῦ σώματός ἐστιν, πῶς ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ προφέρει ἀγαθά; Τὸ γὰρ φύσει πονηρὸν ἀγαθὰ προφέρειν οὐ δύναται. Ὁρίσονται τοίνυν ὅπερ ἐθέλουσιν. Βούλονται τὴν καρδίαν ἡμῶν πονηρὰν εἶναι. Διὰ τί οὖν προφέρει ἀγαθά; Ἀλλ’ ἀγαθὴν κατὰ φύσιν. Καὶ εὑρίσκεις τὸ σαθρὸν τῆς ἀπιστίας. Διὰ τοῦτο τὰ δύο ἔταξεν, καὶ πονηρὸν εἶπε καὶ ἀγαθὸν ἄνθρωπον, ἵνα μὴ τῆς φύσεως καταδράμῃς, ἀλλ’ ἵνα γνωρίσῃς τὴν προαίρεσιν. Ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος πρῶτον, ὅρα πῶς τὴν φύσιν ἀγαθὴν τίθεται, μᾶλλον δὲ τὴν προσηγορίαν ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος καὶ ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος. Εἰ φύσει πονηρός, διὰ τί ἀγαθός; Καὶ εἰ φύσις ἀγαθός, διὰ τί πονηρός; Ὅρα πῶς οὐ περὶ φύσεως νῦν διαλέγεται, ἀλλὰ τῆς προαιρέσεως τὴν ἐξουσίαν ὁρίζεται.