Ancient Greek
Section 17
Severianus Gabalensis, De centurione et contra Manichaeos et Apolinaristas 17
Not analysed yet
Ἀλλὰ προφέρουσιν τὸ ἀποστολικὸν οἱ Μανιχαῖοι καὶ συκοφαντοῦσι τὴν ἀποστολικὴν φωνὴν λέγουσαν ὅτι ἡ σάρξ πονηρά ἐστιν. Ἄκουε γάρ, φησίν, οἷα διδάσκει Παῦλος· Φανερὰ δέ ἐστι τὰ ἔργα τῆς σαρκός, ἅτινά ἐστι πορνεία, μοιχεία καὶ τὰ ἑξῆς. Ὁ δὲ καρπὸς τοῦ πνεύματος, ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη καὶ τὰ ἑξῆς. Ὁρᾷς, φησίν, πῶς τὰ ἐξ ἐναντίας τίθεται σάρκα καὶ πνεῦμα, καὶ τὸ μὲν καλεῖ πηγὴν ἀγαθῶν, τὴν δὲ πηγὴν πονηρῶν. Οὐκοῦν ἴδωμεν εἰ ἀληθῶς τῇ κακίᾳ ἐκείνων συντρέχει ὁ ἀποστολικὸς λόγος, καὶ μὴ τῆς προαιρέσεως ἑρμηνεύει τὴν δύναμιν. Ἡ σάρξ, εἰ πονηρόν ἐστι πλάσμα καὶ τοῦ πονηροῦ ἔργον ἐστίν, τίνος ἕνεκεν διὰ τῆς πονηρᾶς σαρκὸς τῶν ἀγαθῶν τὴν ὕπαρξιν λαμβάνει; Ἐχρῆν τὴν γλῶτταν, εἰ φύσις ἐστίν πονηρά, περὶ θεοῦ μὴ φθέγγεσθαι. Ἐχρῆν τὴν γλῶτταν εὔφημα μὴ λαλεῖν. Ἐχρῆν τὴν γλῶτταν τὰ θεῖα μὲν πάντη φεύγειν ὡς ἀλλότρια, αἰσχρολογεῖν δὲ μόνον καὶ δυσφημεῖν καὶ πάντα ποιεῖν τὰ τῆς σαρκὸς ἴδια. Πῶς οὖν διδασκαλία σεμνότητος διὰ τῆς γλώττης ἥτις ἐστὶ φύσις τοῦ κακοῦ;