Section 33

Ἀλλ’ ἐὰν εἴπῃς, φησίν, ὁλόκληρον ἄνθρωπον, εἰς ἄνθρωπον ἔχεις τὰς ἐλπίδας. Ἄνθρωπον κηρύττω τὸν Χριστὸν καὶ οὐκ ἀρνοῦμαι, ἀλλ’ ἄνθρωπον καὶ θεόν, θεὸν διὰ τὴν ἀξίαν, ἄνθρωπον διὰ τὴν οἰκονομίαν. Ἄνθρωπον καλῶ διὰ τὴν ἔξω φαινομένην κατάστασιν, θεὸν διὰ τὴν ἀξίαν τὴν ἔνδον ὡς ἐν ναῷ τῇ ἀνθρωπότητι κατοικοῦσαν. Καὶ οὐ παραιτοῦμαι λέγειν ἄνθρωπον, ἐπεὶ μηδὲ Παῦλος ἠρνήσατο· Μεσίτης γάρ φησιν θεοῦ καὶ ἀνθρώπων, ἄνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός. Καὶ θέλεις μαθεῖν ἀκριβῶς τὸν κύριον καλοῦντα ἑαυτὸν υἱὸν ἀνθρώπου; Ἄκουε αὐτοῦ λέγοντος· Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου; Εἰ μὴ ἀληθῶς τὴν εἰκόνα τοῦ ἀνθρώπου ἀνέλαβεν ἣν ὁ διάβολος ἔφθειρε, διὰ τί καλεῖ υἱὸν ἀνθρώπου τὸν ἐξ ἡμισείας ἄνθρωπον; Διὰ τί δέ, ἀδελφέ, εἰ τὸν νοῦν οὐκ εἶχεν, ἀλλὰ ἐκ ψυχῆς ἦν καὶ σώματος τὸ φαινόμενον ὄργανον, διὰ τί ὁ ἀπόστολος Ἀδὰμ τὸν σωτῆρα καλεῖ ; Εἰ γὰρ μή ἐστιν ὁλόκληρος, οὐκ ἔστιν Ἀδάμ. Ὁ ἀπόστολος τὸν κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν καὶ θεὸν διὰ τὴν ἀξίαν ὀνομάζει· Χριστὸς γάρ φησι τὸ κατὰ σάρκα, ὁ ὢν ἐπὶ πάντων θεὸς εὐλογητός. Καὶ ἄνθρωπον διὰ τὴν οἰκονομίαν καλεῖ. Καὶ Ἀδὰμ αὐτὸν ὀνομάζει, ἵνα παραστήσῃ τὴν οἰκονομίαν. Ἐγένετο γάρ φησιν ὁ πρῶτος ἄνθρωπος Ἀδὰμ εἰς ψυχὴν ζῶσαν· ὁ δεύτερος Ἀδὰμ εἰς πνεῦμα ζωοποιοῦν. Εἰ μὴ ὅλον ἐνδέδυται τὸν Ἀδάμ, διὰ τί Ἀδὰμ καλεῖται;