Ancient Greek · ~7 min
Episode 11, lines 11.1331-11.1375
Sophocles, Ἠλέκτρα 11.1331-1375
Not analysed yet
ἀλλʼ εἰ σταθμοῖσι τοῖσδε μὴ ʼκύρουν ἐγὼ
πάλαι φυλάσσων, ἦν ἂν ὑμὶν ἐν δόμοις
τὰ δρώμενʼ ὑμῶν πρόσθεν ἢ τὰ σώματα·
νῦν δʼ εὐλάβειαν τῶνδε προυθέμην ἐγώ.
καὶ νῦν ἀπαλλαχθέντε τῶν μακρῶν λόγων
καὶ τῆς ἀπλήστου τῆσδε σὺν χαρᾷ βοῆς
εἴσω παρέλθεθʼ, ὡς τὸ μὲν μέλλειν κακὸν
ἐν τοῖς τοιούτοις ἔστʼ, ἀπηλλάχθαι δʼ ἀκμή.
πῶς οὖν ἔχει τἀντεῦθεν εἰσιόντι μοι;
καλῶς· ὑπάρχει γάρ σε μὴ γνῶναί τινα.
ἤγγειλας, ὡς ἔοικεν, ὡς τεθνηκότα.
εἷς τῶν ἐν Ἅιδου μάνθανʼ ἐνθάδʼ ὢν ἀνήρ.
χαίρουσιν οὖν τούτοισιν; ἢ τίνες λόγοι;
τελουμένων εἴποιμʼ ἄν· ὡς δὲ νῦν ἔχει,
καλῶς τὰ κείνων πάντα, καὶ τὰ μὴ καλῶς.
τίς οὗτός ἐστʼ, ἀδελφέ; πρὸς θεῶν φράσον.
οὐχὶ ξυνίης;
οὐδέ γʼ ἐς θυμὸν φέρω.
οὐκ οἶσθʼ ὅτῳ μʼ ἔδωκας εἰς χέρας ποτέ;
ποίῳ; τί φωνεῖς;
οὗ τὸ Φωκέων πέδον
ὑπεξεπέμφθην σῇ προμηθίᾳ χεροῖν.
ἦ κεῖνος οὗτος, ὅν ποτʼ ἐκ πολλῶν ἐγὼ
μόνον προσηῦρον πιστὸν ἐν πατρὸς φόνῳ;
ὅδʼ ἐστί· μή μʼ ἔλεγχε πλείοσιν λόγοις.
ὦ φίλτατον φῶς, ὦ μόνος σωτὴρ δόμων
Ἀγαμέμνονος, πῶς ἦλθες; ἦ σὺ κεῖνος εἶ,
ὃς τόνδε κἄμʼ ἔσωσας ἐκ πολλῶν πόνων;
ὦ φίλταται μὲν χεῖρες, ἥδιστον δʼ ἔχων
ποδῶν ὑπηρέτημα, πῶς οὕτω πάλαι
ξυνών μʼ ἔληθες οὐδʼ ἔφαινες, ἀλλά με
λόγοις ἀπώλλυς, ἔργʼ ἔχων ἥδιστʼ ἐμοί;
χαῖρʼ, ὦ πάτερ· πατέρα γὰρ εἰσορᾶν δοκῶ·
χαῖρʼ· ἴσθι δʼ ὡς μάλιστά σʼ ἀνθρώπων ἐγὼ
ἤχθηρα κἀφίλησʼ ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ.
ἀρκεῖν δοκεῖ μοι· τοὺς γὰρ ἐν μέσῳ λόγους
πολλαὶ κυκλοῦνται νύκτες ἡμέραι τʼ ἴσαι,
αἳ ταῦτά σοι δείξουσιν, Ἠλέκτρα, σαφῆ.
σφῷν δʼ ἐννέπω γε τοῖν παρεστώτοιν ὅτι
νῦν καιρὸς ἔρδειν· νῦν Κλυταιμνήστρα μόνη,
νῦν οὔτις ἀνδρῶν ἔνδον· εἰ δʼ ἐφέξετον,
φροντίζεθʼ ὡς τούτοις τε καὶ σοφωτέροις
ἄλλοισι τούτων πλείοσιν μαχούμενοι.
οὐκ ἂν μακρῶν ἔθʼ ἡμὶν οὐδὲν ἂν λόγων,
Πυλάδη, τόδʼ εἴη τοὔργον, ἀλλʼ ὅσον τάχος
χωρεῖν ἔσω, πατρῷα προσκύσανθʼ ἕδη
θεῶν, ὅσοιπερ πρόπυλα ναίουσιν τάδε.