Ancient Greek · ~7 min
Episode 1, lines 1.1-1.43
Sophocles, Οἰδίπους ἐπὶ Κολωνῷ 1.1-43
Not analysed yet
τέκνον τυφλοῦ γέροντος Ἀντιγόνη, τίνας
χώρους ἀφίγμεθʼ ἢ τίνων ἀνδρῶν πόλιν;
τίς τὸν πλανήτην Οἰδίπουν καθʼ ἡμέραν
τὴν νῦν σπανιστοῖς δέξεται δωρήμασιν;
σμικρὸν μὲν ἐξαιτοῦντα, τοῦ σμικροῦ δʼ ἔτι
μεῖον φέροντα, καὶ τόδʼ ἐξαρκοῦν ἐμοί·
στέργειν γὰρ αἱ πάθαι με χὠ χρόνος ξυνὼν
μακρὸς διδάσκει καὶ τὸ γενναῖον τρίτον.
ἀλλʼ, ὦ τέκνον, θάκησιν εἴ τινα βλέπεις
ἢ πρὸς βεβήλοις ἢ πρὸς ἄλσεσιν θεῶν,
στῆσόν με κἀξίδρυσον, ὡς πυθώμεθα
ὅπου ποτʼ ἐσμέν· μανθάνειν γὰρ ἥκομεν
ξένοι πρὸς ἀστῶν, ἃν δʼ ἀκούσωμεν τελεῖν.
πάτερ ταλαίπωρʼ Οἰδίπους, πύργοι μέν, οἳ
πόλιν στέγουσιν, ὡς ἀπʼ ὀμμάτων, πρόσω·
χῶρος δʼ ὅδʼ ἱερός, ὡς ἀπεικάσαι, βρύων
δάφνης, ἐλαίας, ἀμπέλου· πυκνόπτεροι δʼ
εἴσω κατʼ αὐτὸν εὐστομοῦσʼ ἀηδόνες·
οὗ κῶλα κάμψον τοῦδʼ ἐπʼ ἀξέστου πέτρου·
μακρὰν γὰρ ὡς γέροντι προὐστάλης ὁδόν.
κάθιζέ νύν με καὶ φύλασσε τὸν τυφλόν.
χρόνου μὲν οὕνεκʼ οὐ μαθεῖν με δεῖ τόδε.
ἔχεις διδάξαι δή μʼ ὅποι καθέσταμεν;
τὰς γοῦν Ἀθήνας οἶδα, τὸν δὲ χῶρον οὔ.
πᾶς γάρ τις ηὔδα τοῦτό γʼ ἡμὶν ἐμπόρων.
ἀλλʼ ὅστις ὁ τόπος ἦ μάθω μολοῦσά ποι;
ναί, τέκνον, εἴπερ ἐστί γʼ ἐξοικήσιμος.
ἀλλʼ ἐστὶ μὴν οἰκητός· οἴομαι δὲ δεῖν
οὐδέν· πέλας γὰρ ἄνδρα τόνδε νῷν ὁρῶ.
ἦ δεῦρο προσστείχοντα κἀξορμώμενον;
καὶ δὴ μὲν οὖν παρόντα· χὤ τί σοι λέγειν
εὔκαιρόν ἐστιν, ἔννεφʼ, ὡς ἀνὴρ ὅδε.
ὦ ξεῖνʼ, ἀκούων τῆσδε τῆς ὑπέρ τʼ ἐμοῦ
αὑτῆς θʼ ὁρώσης, οὕνεχʼ ἡμὶν αἴσιος
σκοπὸς προσήκεις ὧν ἀδηλοῦμεν φράσαι—
πρὶν νῦν τὰ πλείονʼ ἱστορεῖν, ἐκ τῆσδʼ ἕδρας
ἔξελθʼ· ἔχεις γὰρ χῶρον οὐχ ἁγνὸν πατεῖν.
τίς δʼ ἔσθʼ ὁ χῶρος; τοῦ θεῶν νομίζεται;
ἄθικτος οὐδʼ οἰκητός· αἱ γὰρ ἔμφοβοι
θεαί σφʼ ἔχουσι, Γῆς τε καὶ Σκότου κόραι.
τίνων τὸ σεμνὸν ὄνομʼ ἂν εὐξαίμην κλύων;
τὰς πάνθʼ ὁρώσας Εὐμενίδας ὅ γʼ ἐνθάδʼ ἂν
εἴποι λεώς νιν· ἄλλα δʼ ἀλλαχοῦ καλά.