Ancient Greek · ~8 min
Episode 1, lines 1.44-1.93
Sophocles, Οἰδίπους ἐπὶ Κολωνῷ 1.44-93
Not analysed yet
ἀλλʼ ἵλεῳ μὲν τὸν ἱκέτην δεξαίατο·
ὡς οὐχ ἕδρας γῆς τῆσδʼ ἂν ἐξέλθοιμʼ ἔτι.
τί δʼ ἐστὶ τοῦτο;
ξυμφορᾶς ξύνθημʼ ἐμῆς.
ἀλλʼ οὐδʼ ἐμοί τοι τοὐξανιστάναι πόλεως
δίχʼ ἐστὶ θάρσος, πρίν γʼ ἂν ἐνδείξω τί δρῶ.
πρός νυν θεῶν, ὦ ξεῖνε, μή μʼ ἀτιμάσῃς,
τοιόνδʼ ἀλήτην, ὧν σε προστρέπω φράσαι.
σήμαινε, κοὐκʼ ἄτιμος ἔκ γʼ ἐμοῦ φανεῖ.
τίς ἔσθʼ ὁ χῶρος δῆτʼ, ἐν ᾧ βεβήκαμεν;
ὅσʼ οἶδα κἀγὼ πάντʼ ἐπιστήσει κλύων·
χῶρος μὲν ἱερὸς πᾶς ὅδʼ ἔστʼ· ἔχει δέ νιν
σεμνὸς Ποσειδῶν· ἐν δʼ ὁ πυρφόρος θεὸς
Τιτὰν Προμηθεύς· ὃν δʼ ἐπιστείβεις τόπον,
χθονὸς καλεῖται τῆσδε χαλκόπους ὀδός,
ἔρεισμʼ Ἀθηνῶν· οἱ δὲ πλησίοι γύαι
τόνδʼ ἱππότην Κολωνὸν εὔχονται σφίσιν
ἀρχηγὸν εἶναι καὶ φέρουσι τοὔνομα
τὸ τοῦδε κοινὸν πάντες ὠνομασμένοι.
τοιαῦτά σοι ταῦτʼ ἐστίν, ὦ ξένʼ, οὐ λόγοις
τιμώμενʼ, ἀλλὰ τῇ ξυνουσίᾳ πλέον.
ἦ γάρ τινες ναίουσι τούσδε τοὺς τόπους;
καὶ κάρτα, τοῦδε τοῦ θεοῦ γʼ ἐπώνυμοι.
ἄρχει τις αὐτῶν ἢ ʼπὶ τῷ πλήθει λόγος;
ἐκ τοῦ κατʼ ἄστυ βασιλέως τάδʼ ἄρχεται.
οὗτος δὲ τίς λόγῳ τε καὶ σθένει κρατεῖ;
Θησεὺς καλεῖται, τοῦ πρὶν Αἰγέως τόκος.
ἆρʼ ἄν τις αὐτῷ πομπὸς ἐξ ὑμῶν μόλοι;
ὡς πρὸς τί λέξων ἢ καταρτύσων μολεῖν;
ὡς ἂν προσαρκῶν σμικρὰ κερδάνῃ μέγα.
καὶ τίς πρὸς ἀνδρὸς μὴ βλέποντος ἄρκεσις;
ὅσʼ ἂν λέγωμεν πάνθʼ ὁρῶντα λέξομεν.
οἶσθʼ, ὦ ξένʼ, ὡς νῦν μὴ σφαλῇς; ἐπείπερ εἰ
γενναῖος, ὡς ἰδόντι, πλὴν τοῦ δαίμονος,
αὐτοῦ μένʼ οὗπερ κἀφάνης, ἕως ἐγὼ
τοῖς ἐνθάδʼ αὐτοῦ μὴ κατʼ ἄστυ δημόταις
λέξω τάδʼ ἐλθών· οἵδε γὰρ κρινοῦσί σοι
εἰ χρή σε μίμνειν ἢ πορεύεσθαι πάλιν.
ὦ τέκνον, ἦ βέβηκεν ἡμὶν ὁ ξένος;
βέβηκεν, ὥστε πᾶν ἐν ἡσύχῳ, πάτερ,
ἔξεστι φωνεῖν, ὡς ἐμοῦ μόνης πέλας.
ὦ πότνιαι δεινῶπες, εὖτε νῦν ἕδρας
πρώτων ἐφʼ ὑμῶν τῆσδε γῆς ἔκαμψʼ ἐγώ,
Φοίβῳ τε κἀμοὶ μὴ γένησθʼ ἀγνώμονες,
ὅς μοι, τὰ πόλλʼ ἐκεῖνʼ ὅτʼ ἐξέχρη κακά,
ταύτην ἔλεξε παῦλαν ἐν χρόνῳ μακρῷ,
ἐλθόντι χώραν τερμίαν, ὅπου θεῶν
σεμνῶν ἕδραν λάβοιμι καὶ ξενόστασιν,
ἐνταῦθα κάμψειν τὸν ταλαίπωρον βίον,
κέρδη μὲν οἰκήσαντα τοῖς δεδεγμένοις,
ἄτην δὲ τοῖς πέμψασιν, οἵ μʼ ἀπήλασαν·