Ancient Greek · ~4 min
Episode 1, lines 1.94-1.116
Sophocles, Οἰδίπους ἐπὶ Κολωνῷ 1.94-116
Not analysed yet
σημεῖα δʼ ἥξειν τῶνδέ μοι παρηγγύα,
ἢ σεισμὸν ἢ βροντήν τινʼ ἢ Διὸς σέλας,
ἔγνωκα μέν νυν ὥς με τήνδε τὴν ὁδὸν
οὐκ ἔσθʼ ὅπως οὐ πιστὸν ἐξ ὑμῶν πτερὸν
ἐξήγαγʼ εἰς τόδʼ ἄλσος· οὐ γὰρ ἄν ποτε
πρώταισιν ὑμῖν ἀντέκυρσʼ ὁδοιπορῶν,
νήφων ἀοίνοις, κἀπὶ σεμνὸν ἑζόμην
βάθρον τόδʼ ἀσκέπαρνον. ἀλλά μοι, θεαί,
βίου κατʼ ὀμφὰς τὰς Ἀπόλλωνος δότε
πέρασιν ἤδη καὶ καταστροφήν τινα,
εἰ μὴ δοκῶ τι μειόνως ἔχειν, ἀεὶ
μόχθοις λατρεύων τοῖς ὑπερτάτοις βροτῶν.
ἴτʼ, ὦ γλυκεῖαι παῖδες ἀρχαίου Σκότου,
ἴτʼ, ὦ μεγίστης Παλλάδος καλούμεναι
πασῶν Ἀθῆναι τιμιωτάτη πόλις,
οἰκτίρατʼ ἀνδρὸς Οἰδίπου τόδʼ ἄθλιον
εἴδωλον· οὐ γὰρ δὴ τόδʼ ἀρχαῖον δέμας.
σίγα· πορεύονται γὰρ οἵδε δή τινες
χρόνῳ παλαιοί, σῆς ἕδρας ἐπίσκοποι.
σιγήσομαί τε καὶ σύ μʼ ἐξ ὁδοῦ πόδα
κρύψον κατʼ ἄλσος, τῶνδʼ ἕως ἂν ἐκμάθω
τίνας λόγους ἐροῦσιν· ἐν γὰρ τῷ μαθεῖν
ἔνεστιν ηὑλάβεια τῶν ποιουμένων.