Ancient Greek · ~3 min
Choral 16
Sophocles, Οἰδίπους ἐπὶ Κολωνῷ 16.1
Not analysed yet
αἰαῖ, φεῦ, ἔστιν ἔστι νῷν δὴ
οὐ τὸ μέν, ἄλλο δὲ μή, πατρὸς ἔμφυτον
ἄλαστον αἷμα δυσμόροιν στενάζειν,
ᾧτινι τὸν πολὺν
ἄλλοτε μὲν πόνον ἔμπεδον εἴχομεν,
ἐν πυμάτῳ δʼ ἀλόγιστα παροίσομεν
ἰδόντε καὶ παθόντε.
τί δʼ ἔστιν;
ἔστιν μὲν εἰκάσαι, φίλοι.
βέβηκεν;
ὡς μάλιστʼ ἂν ἐν πόθῳ λάβοις.
τί γάρ, ὅτῳ μήτʼ Ἄρης
μήτε πόντος ἀντέκυρσεν,
ἄσκοποι δὲ πλάκες ἔμαρψαν
ἐν ἀφανεῖ τινι μόρῳ φερόμενον.
τάλαινα· νῶν δʼ ὀλεθρία
νὺξ ἐπʼ ὄμμασιν βέβακε.
πῶς γὰρ ἤ τινʼ ἀπίαν
γᾶν ἢ πόντιον κλύδωνʼ ἀλώμεναι, βίου δύσοιστον ἕξομεν τροφάν;
οὐ κάτοιδα. κατά με φόνιος
Ἀΐδας ἕλοι πατρὶ ξυνθανεῖν γεραιῷ
τάλαιναν, ὡς ἔμοιγʼ ὁ μέλλων βίος οὐ βιωτός.
ὦ διδύμα τέκνων ἀρίστα,
τὸ φέρον ἐκ θεοῦ φέρειν,
μηδὲν ἄγαν φλέγεσθον· οὔ τοι κατάμεμπτʼ ἔβητον.