Ancient Greek · ~7 min
Episode 5, lines 5.549-5.590
Sophocles, Οἰδίπους ἐπὶ Κολωνῷ 5.549-590
Not analysed yet
καὶ μὴν ἄναξ ὅδʼ ἡμὶν Αἰγέως γόνος
Θησεὺς κατʼ ὀμφὴν σὴν ἐφʼ ἁστάλη πάρα.
πολλῶν ἀκούων ἔν τε τῷ πάρος χρόνῳ
τὰς αἱματηρὰς ὀμμάτων διαφθορὰς
ἔγνωκά σʼ, ὦ παῖ Λαΐου, τανῦν θʼ ὁδοῖς
ἐν ταῖσδʼ ἀκούων μᾶλλον ἐξεπίσταμαι.
σκευή τε γάρ σε καὶ τὸ δύστηνον κάρα
δηλοῦτον ἡμῖν ὄνθʼ ὃς εἶ, καί σʼ οἰκτίσας
θέλω ʼπερέσθαι, δύσμορʼ Οἰδίπους, τίνα
πόλεως ἐπέστης προστροπὴν ἐμοῦ τʼ ἔχων,
αὐτός τε χἠ σὴ δύσμορος παραστάτις.
δίδασκε· δεινὴν γάρ τινʼ ἂν πρᾶξιν τύχοις
λέξας ὁποίας ἐξαφισταίμην ἐγώ,
ὃς οἶδα καὐτὸς ὡς ἐπαιδεύθην ξένος,
ὥσπερ σύ, χὢς εἷς πλεῖστʼ ἀνὴρ ἐπὶ ξένης
ἤθλησα κινδυνεύματʼ ἐν τὠμῷ κάρᾳ·
ὥστε ξένον γʼ ἂν οὐδένʼ ὄνθʼ, ὥσπερ σὺ νῦν,
ὑπεκτραποίμην μὴ οὐ συνεκσῴζειν· ἐπεὶ
ἔξοιδʼ ἀνὴρ ὢν χὤτι τῆς εἰς αὔριον
οὐδὲν πλέον μοι σοῦ μέτεστιν ἡμέρας.
Θησεῦ, τὸ σὸν γενναῖον ἐν σμικρῷ λόγῳ
παρῆκεν, ὥστε βραχέα μοι δεῖσθαι φράσαι.
σὺ γάρ μʼ ὅς εἰμι κἀφʼ ὅτου πατρὸς γεγὼς
καὶ γῆς ὁποίας ἦλθον, εἰρηκὼς κυρεῖς·
ὥστʼ ἐστί μοι τὸ λοιπὸν οὐδὲν ἄλλο πλὴν
εἰπεῖν ἃ χρῄζω, χὠ λόγος διοίχεται.
τοῦτʼ αὐτὸ νῦν δίδασχʼ, ὅπως ἂν ἐκμάθω.
δώσων ἱκάνω τοὐμὸν ἄθλιον δέμας
σοὶ δῶρον, οὐ σπουδαῖον εἰς ὄψιν· τὰ δὲ
κέρδη παρʼ αὐτοῦ κρείσσονʼ ἢ μορφὴ καλή.
ποῖον δὲ κέρδος ἀξιοῖς ἥκειν φέρων;
χρόνῳ μάθοις ἄν, οὐχὶ τῷ παρόντι που.
ποίῳ γὰρ ἡ σὴ προσφορὰ δηλώσεται;
ὅταν θάνω ʼγὼ καὶ σύ μου ταφεὺς γένῃ
τὰ λοίσθιʼ αἰτεῖ τοῦ βίου, τὰ δʼ ἐν μέσῳ
ἢ λῆστιν ἴσχεις ἢ διʼ οὐδενὸς ποεῖ.
ἐνταῦθα γάρ μοι κεῖνα συγκομίζεται.
ἀλλʼ ἐν βραχεῖ δὴ τήνδε μʼ ἐξαιτεῖ χάριν.
ὅρα γε μήν· οὐ σμικρός, οὔχ, ἁγὼν ὅδε.
πότερα τὰ τῶν σῶν ἐκγόνων κἀμοῦ λέγεις; —
κεῖνοι κομίζειν κεῖσʼ ἄναξ, χρῄζουσί με.
ἀλλʼ εἰ θέλοντά γʼ οὐδὲ σοὶ φεύγειν καλόν.