Ancient Greek · ~6 min
Episode 5, lines 5.634-5.667
Sophocles, Οἰδίπους ἐπὶ Κολωνῷ 5.634-667
Not analysed yet
ἔπειτα δʼ ἱκέτης δαιμόνων ἀφιγμένος
γῇ τῇδε κἀμοὶ δασμὸν οὐ σμικρὸν τίνει.
ἁγὼ σεβισθεὶς οὔποτʼ ἐκβαλῶ χάριν
τὴν τοῦδε, χώρᾳ δʼ ἔμπολιν κατοικιῶ.
εἰ δʼ ἐνθάδʼ ἡδὺ τῷ ξένῳ μίμνειν, σέ νιν
τάξω φυλάσσειν, εἴτʼ ἐμοῦ στείχειν μέτα,
τόδʼ ἡδύ, τούτων, Οἰδίπους, δίδωμί σοι
κρίναντι χρῆσθαι· τῇδε γὰρ ξυνοίσομαι.
ὦ Ζεῦ, διδοίης τοῖσι τοιούτοισιν εὖ.
τί δῆτα χρῄζεις; ἦ δόμους στείχειν ἐμούς;
εἴ μοι θέμις γʼ ἦν· ἀλλʼ ὁ χῶρός ἐσθʼ ὅδε,
ἐν ᾧ τί πράξεις; οὐ γὰρ ἀντιστήσομαι.
ἐν ᾧ κρατήσω τῶν ἔμʼ ἐκβεβληκότων.
μέγʼ ἂν λέγοις δώρημα τῆς συνουσίας.
εἰ σοί γʼ ἅπερ φῂς ἐμμενεῖ τελοῦντί μοι.
θάρσει τὸ τοῦδέ γʼ ἀνδρός· οὔ σε μὴ προδῶ.
οὔτοι σʼ ὑφʼ ὅρκου γʼ ὡς κακὸν πιστώσομαι.
οὔκουν πέρα γʼ ἂν οὐδὲν ἢ λόγῳ φέροις.
πῶς οὖν ποήσεις;
τοῦ μάλιστʼ ὄκνος σʼ ἔχει;
ἥξουσιν ἄνδρες
ἀλλὰ τοῖσδʼ ἔσται μέλον.
ὅρα με λείπων
μὴ δίδασχʼ ἃ χρή με δρᾶν.
ὀκνοῦντʼ ἀνάγκη.
τοὐμὸν οὐκ ὀκνεῖ κέαρ.
οὐκ οἶσθʼ ἀπειλὰς
οἶδʼ ἐγώ σε μή τινα
ἐνθένδʼ ἀπάξοντʼ ἄνδρα πρὸς βίαν ἐμοῦ.
πολλαὶ δʼ ἀπειλαὶ πολλὰ δὴ μάτην ἔπη
θυμῷ κατηπείλησαν, ἀλλʼ ὁ νοῦς ὅταν
αὑτοῦ γένηται, φροῦδα τἀπειλήματα.
κείνοις δʼ ἴσως κεἰ δείνʼ ἐπερρώσθη λέγειν
τῆς σῆς ἀγωγῆς, οἶδʼ ἐγώ, φανήσεται
μακρὸν τὸ δεῦρο πέλαγος οὐδὲ πλώσιμον.
θαρσεῖν μὲν οὖν ἔγωγε κἂν ἐμῆς ἄνευ
γνώμης ἐπαινῶ, Φοῖβος εἰ προὔπεμψέ σε·
ὅμως δὲ κἀμοῦ μὴ παρόντος οἶδʼ ὅτι
τοὐμὸν φυλάξει σʼ ὄνομα μὴ πάσχειν κακῶς.